شعر های کوتاه / بهترین بیو های شعر [پیشنهادی]

گر یک نفست به زندگانی گذرد مگذار که جز به شادمانی گذرد

با چتر به خواندنم بیا حرف هایه من همه بارانی اند

تُ،در کنار خود نبودی نمی دانی در کنار تو بودن چه عالمی دارد...

از کجا آمده ام آمدنم بهر چه بود؟!؟!

خیال مرا شانه میکنی !؟
پریشان است ...

🗯 صالحی

زنبیل خویش پر کن از آنچه آرزو است>•_•

منم آن برگه زرده خشکه افتاده از درخت، در فصل بهار :)

آن که گذشت از دل من همراهش بر باد رفت منطق من

در چشم های تو هزار شجریان ربنا میخواند:)

نقش او در چشم ما هر روز خوشتر می‌شود...

ندانم ب سر زلفت گرفتارم یا سر قلاب صیادم

گر جان به جان من کنی )()(٪*-)٬ جان و جهان من تویی

تو را نشد!! می‌روم که خویش را فراموش کنم...

عشق را باید از شاملو یاد گرفت، که به آیدا میگفت خدای کوچک من

بگفتا دل ز مهرش کی کنی پاک؟/بگفت آنگه ک باشم خفته در خاک

اینجانمیشود 
تو را نداشت 
و زنده ماند
باور کن ... !

هرکس خود داند و خدای دلش که چه دردی است در کجای دلش ،....💫❤️

تا که نداریم با خلایق الفتی خلق پندارند که ما دیوانه ایم