نمیگم دیگه بهت فکر نمیکنم ، تو یه بخشی از وجود منی ، مگه میشه آدم قلبشو نصف کنه؟!.. اما دیگه نمیتونم مثل قبل دلتنگت باشم ، دیگه نمیتونم امید داشته باشم بیای.. تمام مدتی که نبودی خودمو زجر دادم و به بودنت فکر کردم! اما چیشد ؟ نیستی . چون دیگه قرار نیست باشی ، زمانی که بودی تموم شد و من توی این ۱ سال و ۴ ماه فقط و فقط یه آدم متوهم بودم که انتظار میکشید . اما دیگه بسه مگه نه ؟ همونجور که تو بدون من زندگی میکنی ، ️
4.4
این متن، بازتابی از فرایند دشوار پذیرش پایان یک را...