متن های بلند شعر / بهترین متن شعر [پیشنهادی]

اونجا که صادق هدایت میگه:

مقصود از زندگی کیف و لذت است.
تا می توانیم باید غم و غصه را از خودمان دور بکنیم، معلوم را به مجهول نفروشیم و نقد را فدای نسیه نکنیم.
انتقام خودمان را از زندگی بستانیم پیش از آن که در چنگال او خرد بشویم!

-سیتا ️

اشک می‌ریزم،
نه از ضعف،
از سنگینیِ دلی که
سال‌ها بی‌صدا گریه کرده...

و حالا،
با هر قطره،
یه واژه می‌نویسم،
یه امید،
یه منِ تازه...
️

چشم تو خواب می‌رود یا که تو ناز می‌کنی
نی به خدا که از دغل، چشـم فراز می‌کنی
چشم ببسته‌ای که تا خواب کنی حریف را
چونک بخفت، بر زرش دســت دراز می‌کنی

حضرت مولانا🌱️

در کتاب زندگی، زیبا جمله بنویس.
غم را کوتاه و شادی را بلند و خوانا بنویس.
از کتاب زندگی حسرت گذشته را حذف کن.
به آینده امیدوار باش و از آرامش بنویس.

Aliah70 ️

چنان در قید مهرت پایبندم
که گویی اهوی سر در کمندم
گهی بر درد بی درمان بگریم
گهی بر حال بی سامان بخندم
نه مجنونم که دل بردارم از دوست
مده گر عاقلی این گونه پندم️

یه کتابی بود که میگفت:
«اگه فکر میکنید اونی که از دست دادین خیلی فوق‌العاده بوده پس ببینین اونی که قراره در آینده باهاش آشنا شین چقد فوق‌العاده خواهد بود»
همینه زندگی!️

۱۱۷۸۰.....
تو فقط یه عدد نیستی.
چشم‌هایت را به دنیا بستن،
اما ما هنوز می‌بینیمت.
تو قصه‌ای از مظلومیت، از تنهایی، از بی‌صدایی،
اما همزمان قصه‌ی شجاعت و مقاومت هم هستی.🖤🕊️

'یکۍ از قشنگ‌ترین شعرایۍ کہ‌
امروز‌ خوندم این شاهکارِ جناب
#مولانا بود:
« در این خاک، در این خاک،
در این مزرعہ‌ پاک،
بہ‌جز مهر، بہ‌جز عشق،
دگر تخم نکاریم '🌱′ »️

چقدر این شعر از فردوسی مفهوم قشنگی داره :

چو گفتـــــار بیهــوده بسیــار گشت

سخنگوی در مردمی خوار گشت

به نایـافت رنجه مـکن خـــــویشتن

که تیمـار جان باشد و رنج تـن️

نکند دنیا تمام شود....

بی آنکه بدانی چقدر دوستت داشته ام
بی آنکه بنویسم و بخوانی اش
بی آنکه صدایت زده باشم
بی آنکه یک دل سیر نگاهت کرده باشم
بی آنکه یک آغوش_تنها یک آغوش_میهمانم کرده باشی
بی آنکه گرمی دستانت،دستان سردم را لحظه ای لمس کرده باشد
نکند...️

کی گمان میکردیم این روزها را؟
که در اسفند هرگز منتظر آمدن بهار نباشیم
که تمام ذوق و شوق مان کور شود
نه می دانیم کجا هستیم و نه می دانیم چه میخواهیم
ما در نقطه ای سرد و تاریک متوقف شده ایم
به ظاهر روزگار در گردش است
اما ما متوقف شده ایم
زمان ما را به آغوش بهار می‌برد
اما ما دیگر آغوش مان برای بهار باز نیست
ما یخ زده اندوه سرد زمستانیم
بهاران نمی‌شویم...



مــــ📚‌ـــتن️

بیچاره آذر
از آغاز هم کسی چشم به راهش نبود
اصلا انگار همه این دختر ته تغاری پاییز را از یاد برده اند
حتی کسی نیامد که جوجه هایش را بشمارد
آخرین شب, قبل رفتن هم دقیقه ای بیشتر می ماند
تا ببیند کسی سراغش را می گیرد
اما همه مجذوب گیسوی کمند و سیاه یلدا می شوند...️

غم ندارم خانه‌ام از فرطِ خوشحالی پر است
طالعم هرروز بهتر از خوش اقبالی پر است
خوب باور کرده‌ای این حرف ها را راستی
شعر من از این حقیقت‌های پوشالی پر است
سیل آمد بذرها را تازه با خود برده است . .
از شکستن های تکراری دلش شالی پر است
عشوه‌هایت را کمی کمتر بکن این روزها ،
شهر از دیوانه‌هایِ مست و جنجالی پراست  ️

شب شد و کوچه‌ها خاموش شدند،
چراغ‌های کوچک خانه‌ها فقط سایه‌ها را نوازش می‌کنند.
غم هست، اما هنوز نفس می‌کشیم و دل به فردا می‌بندیم.
چشم‌هایت را ببند، فردا دوباره آفتاب بر دل ایران می‌تابد.
شبت بخیر عزیزم.💗️

روزگار همیشه بر یک قرار نمی ماند
روز و شب دارد
روشنی دارد تاریکی دارد
کم دارد بیش دارد
دیگر چیزی از زمستان باقی نمانده
تمام می شود بهار می آید ...
+محموددولت‌آبادی
𓏲˙꙳ #𝒕𝒆𝒙𝒕
𓍯️

آن روز در دلم غوغایی بود
گویی طوفانی در راه است
چون این سکوت سکوت همیشه نبود
سکوتی پر از رمز و راز بود
ماجرا همین بود.....
فهمیده ام چشمان یار مال دگیری شده
ای دلبر ناز تو که هی میکنی بر ما ناز
تنها سوالم این است...
در آغوش دیگری احساسی که‌در آغوشم داشتی را داری؟️

دِلْ به دِلَْبر دادم و دلدار، دلْ را دلْ ندید
دلْ به دلبر دلْ سپرد، دلْدار پا از دلْ کشید

دلْ به دنبال دِلَشْ، دلْ‌دلْ‌کنان دلْخونِ دل
دلْ ز دلبر خواستم، دلبر دلْ از این دلْ برید

دلْ شکست و تیره روزی شد، نصیب دلْ، دِلا
دلْ در آتش سوخت، دلبر بی‌مهابا شد، پرید

حالْ، دِلْ ماند و غم دِلْدار و اینْ دِلْداده، آهْ
داده دِلْ، این دِلْ، دِلِ دلْدار، مُفتْ این دِلْ خرید

دل شکست، دلبر بریدْ و دِلْ ز دلبر سوخت، دلْ
دِلْ بما️

نوبهار است در آن کوش که خوشدل باشی
ک بسی گل بدمد باز و تو در گل باشی
من نگویم که کنون با که نشین و چه بنوش
که تو خود دانی اگر زیرک و عاقل باشی

چنگ در پرده همین می‌دهدت پند ولی
وعظت آن گاه کند سود که قابل باشی

در چمن هر ورقی دفتر حالی دگر است
حیف باشد که ز کار همه غافل باشی

نقد عمرت ببرد غصه دنیا به گزاف
گر شب و روز در این قصه مشکل باشی
گر چه راهیست پر از بیم ز ما تا بر دوست
رفتن آسان بود ار واقف منزل باشی
..🤍🌺️

‌فکر کن‌بری
گـلزار شهــدا . .!
روی قبرا‌رو‌بخونی و‌برسی
به یه شهید‌هم‌سنت..(:
اونوقته که میخوای
سربه تنت‌نباشه.!
اره رفیق هم‌سن و سالای
ما شهید شدن بعد ما
هنوز تو فکر ترک گناهیم!( :💔️

به قول این شعر شیدا صیادی پور ک میگ :
کنارت تا ابد میمانم تصمیم قطعی است!
مگر اینکه دل تو تحت تاثیر کسی باش!
برای هرچه میجنگم ب جز قلبی ک با من نیست!
ولی شک میروم وقتی دلت پیش کسی باشد!
️

گاهی گمان نمیکنی ولی خوب میشود
گاهی نمیشود که نمیشود که نمیشود

گاهی بساط عیش خودش جور میشود
گاهی دگر تهیه بدستور میشود

گه جور میشود خود آن بی مقدمه
گه با دو صد مقدمه ناجور میشود

گاهی هزار دوره دعا بی اجابت است
گاهی نگفته قرعه به نام تو میشود

گاهی گدای گدایی و بخت با تو یار نیست
گاهی تمام شهر گدای تو میشود

گاهی برای خنده دلم تنگ میشود
گاهی دلم تراشه ای از سنگ میشود
️

بی تو یعنی در انتها گم شدن
بی تو یعنی غربت دل با بدن
بی تو یعنی تشنه ای در جوی آب
بی تو یعنی دانه ای بر روی خاک
بی تو یعنی همچو مرغی در قفس
بی تو یعنی عاشقی بی هم نفس
بی تو دلها بوی غربت می‌دهند
بوی گلهای مرارت می دهند
بی تو من یک آتش خاکسترم
همچو شمع سوخته بی یاورم
یاور شب های تارم زنده ای
چون همیشه در دلم پاینده ای
_محبوبه مرادی️

بیصدا رفتی دلم گاه دلتنگ می‌شود
رفع دلتنگی مگر جز دیدن یار می‌شود؟
دیدارِ تو مرا در خواب هم نسیب نشد
دلِ بیچاره به جز تو به کسی گیر نشد

#حنانه_پولادی️

خداوندا اگر روزی بشر گردی
ز حال ما خبر گردی
پشیمان می شوی
از قصه خلقت از این بودن
از این بدعت
خداوندا نمی دانی که انسان بودن و ماندن
در این دنیا چه دشوار است
چه زجری می کشد آنکس
که انسان است و از احساس سرشار است️

من به آغاز زمین نزدیکم
نبض گل ها را می‌گیرم
آشنا هستم با ؛
سرنوشت تَرِ آب
عادت سبز درخت

روح من در جهت تازه اشیا جاری است
روح من کم سال است
روح من گاهی از شوق سرفه‌اش می‌گیرد
روح من بیکاراست
قطره‌های باران را ، درز آجرها را می‌شمارد
‌روح من گاهی مثل یک سنگِ سر راه
حقیقت دارد ...

#سهراب_سپهری️

هزار سال میان جنگل ستاره‌ ها
پی تو گشته‌ام
ستاره‌ای نگفت کزاین سرای بی کسی،

کسی صدات می‌کند؟
هنوز دیر نیست
هنوز صبر من به قامت بلند آرزوست
عزیز هم‌زبان
تو در کدام کهکشان نشسته‌ای؟

 _هوشنگ ابتهاج ️

کوله باری از پریشــانی و غــم برداشتم
در خیالم گوشه ی صحنت قلم برداشتم

بیت بیت از غصه ها گفتم برایت عاقبت
گریه کردم ، مثل سقف خانه نم برداشتم

انقلابی شد درونم ، از خودم بیخود شدم
با چه حالی سمت آزادی قدم برداشتم

چون زبانم از بیان حس و حالم قاصر است
مصرعی از شـــعرهای محتشم برداشتم

"آن چنان حالم دگرگون شد که جان دادم به باد"
هر زمان چشمان خود را از حرم برداشتم
...️

شده گاهئ ز خودت سیر شوی ?
شده آهی بکشی بغض کنی پیر شوی ?
شده بنویسی دو خط نامه و بسپاری به اب ?
نامه را پس بزند اب دلگیر شوی ?
شده با طعنه به این و ان نشاند بدهند ?
یا که از جانب قلبت تحقیر شوی ?
️