متن های بلند شعر / بهترین متن شعر [پیشنهادی]

عشق مثل دریا هرگز متوقف نمیشه.
عشق مثل یه آدم کور اطمینان میکنه.
عشق مثل ستاره میدرخشه.
عشق مثل خورشید گرم میکنه.
عشق مثل گل ها لطیفه.
وعشق درست مثل تو زیباست🌹🥰💖
🇺🇸
my” love” is non stop like ”sea"
its ”trust” like ”blind”
its”shine” like ”star”
its”warm” like ”sun”
its” soft” like ”flower”
AND
its ” beautiful” like ”u”️

“در آن سیاهیِ عمیق چشمانت، کهکشانی نهفته است؛ هر بار که به چشمانت خیره می‌شوم، ستاره‌ای در من متولد می‌شود.”

←s→




☆ســِتـٰآرہ آبـَـــے☆️

من میروم ؛
و کلید این خانه ی دلگیر را
زیر هیچ گلدانی نخواهم گذاشت
دلتنگ که شدی، آمدی نبودم ، نگرد!
باران ، هرگز شبیه آنچه بود
به آسمان بر نمیگردد...:)

️

کوچک بودی اما دنیای من بودی
ای پنبهٔ نازنین، ستارهٔ بی‌تکرار
اکنون در باغی از نور و بازی
در آسمانی بی‌پایان می‌دوی
من اما هر نسیم را که می‌آید
بوی موهای قهوه ات را نفس می‌کشم
و هر شب، به آسمان نگاه می‌کنم
تا شاید چشمانِ کهکشانی ات را دوباره ببینم


️

ای وطن ای دیده‌ی روشنِ من،
جانِ منی، روشنیِ تنِ من.

سوختی از داغِ جفا، ای وطن،
خاک شدی، ماند نوا در سخن.

خلقِ تو درمانده درِ غصه‌ها،
خسته زِ بیداد و زِ افسوسِ ما.

باز در این شامِ سیاهِ دراز،
منتظرِ صبحِ رهایی‌م، هنوز... ✨❤️‍


Narcis

به امید آبادی وطنمون️

‌         ───• · · · ⌞💙⌝ · · · •───
                ᴵ ᴬᴹ ᶜᴼᴹᴾᴸᴱᵀᴱ ᵂᴵᵀᴴ ᵁ        ‌‌‌ ‌‌
                 ᴀʀᴇ ᴀ ᴘᴀʀᴀᴅɪsᴇ ғᴏʀ ᴍᴇ..!

         « بغلِ تو ، بهشتِ برای من..! »️

عزیزا کاسهٔ چشمم سرایت
میان هرـבو چشمم جاے پایت
از آن ترسم کـہ غاـ؋ـل پا نهے تو
نشینـב خار مژگانم بپایت
«باباطاهر»️

کس نداند آتش داغت به اهل قم چه کرد

با دل زار رضـا آن حجت هشتـم، چـه کرد

اهل قم کز مکتبت علـم حـدیث آموختند

پای تا سر در عزایت چون شرار افروختند

دیده بر تابــوت تـو از چــار جانب دوختند

روز تشییعت به یـاد دفن زهـرا سوختند

پیکــر پـاک تـو را روز از زمیـــن برداشتند

جسم زهرا را دل شب در لحد بگذاشتند

تربت پـاک تــو را مـــادر زیــارت می کند

هم رســول الله، هم حیدر زیـارت می کند

هم رضا، هم موسی جعفر زیارت می کند️

🌸✨🌸
می رود قافله ی عمر، چه ها می ماند؟
هر که غفلت کند از قافله جا می ماند

شیشه عمر چه زیباست ولی حساس است
که به رویش اثر لکه و "هـا" می ماند

باید از شیشه خود لکه زدایی بکنی
خوب و بد در پس این شیشه بجا می ماند

هر که نیکی کند و دست کسی را گیرد
دست او یکسره در دست خدا می ماند

هر که یک ذره در این حادثه ظالم باشد
آخر قصــــه گرفتـــــــار بلا می مانـــد️

خسرو شکیبایی چقدر قشنگ گفته :

همیشه یادمان باشد :
که نگفته‌ها را می‌توان گفت،
ولی گفته‌ها را نمی‌توان پس گرفت
چه سنگ را به کوزه بزنی؛
چه کوزه را به سنگ
شکست با کوزه است
دل‌ها خیلی زود از حرف‌ها می‌شکنند...!

‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌️

علی ای همای رحمت ، تو چه آی‌تی خدا را
دل اگر خدا شناسی، همه در رُخ علی بین
برو ای گدای مسکین درِ خانه ی علی زن
به جز از علی که گوید به پسر ، که قاتل من
به جز از علیرکه آرد ، پسری ابوالعجاعب
که به ماسوا فکندی همه سایه ی هما را
به علی شناختم من به خدا قسم ، خدا را
که نگین پادشاهی ، دهد از کرم گدا را
چو اسیر توست اکنون به اسیر کن مدارا
که عَلَم کند به عالم ، شهدای کربلا را️

مرا اوج عزت در افلاک توست

به چشمان من کیمیا خاک توست

رود ذره ای گر زِ خاکت به باد

به خون من آن ذره آغشته باد

#وطن
نظام وفا ️

جناب وحشی بافقی میگه:
راندی ز نظر، چشم بلا دیدهٔ ما را
این چشم کجا بود ز تو، دیدهٔ ما را

سنگی نفتد این طرف از گوشهٔ آن بام
این بخت نباشد سر شوریدهٔ ما را
️

═♪═ ◁❚❚▷ ═♬═

در‌کـربـــ‌‌‌‌‌ و‌ بلــا‌بــےطـرفــان،بــےشـرفــان‌انـد
تـاریـخ‌هـمــان‌اسـتــــ‌حـسـیـنــےو‌یـزیـدــے⦳

#رادیـو‌شـعـ♬ـر | #کـربـلــا | #اعـتـراــض | #بنت‌المهدی️

مشکلم بخت بد و تلخی ایام نیست
مشکلم پوسوندن پینه ی دستام نیست
مشکلم نون نیست اب نیست برق نیست
مشکلم شکستن تلسم تنهاییست
عاشقونه است یک روزی هم حل میشه
یا که از بارش زانوی من خم میشه زنهاااار...زنهار!
️

ﻫﺮ ﻭﻋﺪﻩ ﮐﻪ ﺩﺍﺩﻧﺪ ﺑﻪ ﻣﺎ ﺑﺎﺩ ﻫﻮﺍ ﺑﻮﺩ
ﻫﺮ ﻧﮑﺘﻪ ﮐﻪ ﮔﻔﺘﻨﺪ ﻏﻠﻂ ﺑﻮﺩ ﻭ ﺭﯾﺎ ﺑﻮﺩ
 
ﭼﻮﭘﺎﻧﯽ ﺍﯾﻦ ﮔﻠﻪ ﺑﻪ ﮔﺮﮔﺎﻥ ﺑﺴﭙﺮﺩﻧﺪ
ﺍﯾﻦ ﺷﯿﻮﻩ ﻭ ﺍﯾﻦ ﻗﺎﻋﺪﻩ ﻫﺎ ﺭﺳﻢ ﮐﺠﺎ ﺑﻮﺩ ؟

ﺭﻧﺪﺍﻥ ﺑﻪ ﭼﭙﺎﻭﻝ ﺳﺮ ﺍﯾﻦ ﺳﻔﺮﻩ ﻧﺸﺴﺘﻨﺪ
ﺍﯾﻨﻬﺎ ﻫﻤﻪ ﺍﺯ ﻏﻔﻠﺖ ﻭ ﺑﯿﺤﺎﻟﯽ ﻣﺎ ﺑﻮﺩ!

ﺧﻮﺭﺩﻧﺪ ﻭ ﺷﮑﺴﺘﻨﺪ ﻭ ﺩﺭﯾﺪﻧﺪ ﻭ ﺗﮑﺎﻧﺪﻧﺪ
ﻫﺮ ﭼﯿﺰ ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﺧﺎﻧﻪ ﺑﯽ ﺑﺮﮒ ﻭ ﻧﻮﺍ ﺑﻮﺩ .

ﮔﻔﺘﻨﺪ ﭼﻨﯿﻨﯿﻢ ﻭ ﭼﻨﺎﻧﯿﻢ ﺩﺭﯾﻐﺎ ...
ﺍﯾﻨﻬﺎ ﻫﻤﻪ ﻻﻻﯾﯽ ﺧﻮﺍﺑﺎﻧﺪﻥ ﻣﺎ ﺑﻮﺩ !

ﺍﯾﮑﺎﺵ ﺩﺭ ﺩﯾﺰﯼ ﻣﺎ ﺑﺎﺯ ﻧﻤﯽ ﻣﺎﻧﺪ
ﯾﺎ ﮐﺎﺵ ﮐﻪ ﺩﺭ ﮔﺮﺑﻪ ﮐﻤﯽ ﺷﺮﻡ ﻭ ﺣﯿﺎ ﺑﻮﺩ
️

دفتر شعر مرا روزی تو امضا میکنی
خط به خط هرواژه را در قلب خود جا میکنی

من که سرشار از توام باور کنم روزی تو هم
لب به هر، آنچه نشسته بر دلت وا میکنی

شیشه ی تنهایی شب را شکست آوای تو
بار دیگر در دل بیچاره غوغا میکنی

ذکر لبهایت میان واجباتم واجب است
ذکرلبهایم به شب درخواب و رویا میکنی

میوه ی شیرین هر شاخه به دستانت رهاست
نازنین! از چیدن این میوه پروا میکنی,

اختر چشمان تو هوشم به یغما برده است
عاقبت دانم مرا ا️

هیـچ هم زیبا نبودی، من تو را زیبا کشیدم

بی جهت اغراق کردم، دلبر و رعنا کشیدم

از "لئوناردو داوینچی" عذرخواهی می کنم که

این همه عکس ِ تو را مثل ِ "مونالیزا" کشیدم

تو نمی دانستی اصلن "شهرزاد" ِ قصه ها چیست

من هــزار و یک شب از مـــوهای ِ تو یلدا کشیدم

دلخوش ِ نیلوفری در گوشه ی ِ مرداب بودی

من تو را مهتـاب گون تا آسمان بالا کشیدم

نه عسل، گس بود طعم ِ بوسه هایی که ندادی

من چـه احمق خانه ات را قصر ِ کندوها کشیدم

️

- بعد از آن روز تمام ِ شيرينى ها تلخ شد و خورشيد ديگر طلوع نكرد . . .
ماه توان ِ تابيدَن نداشت!
راستش را بخواهى شب شد و شب ماند، باران هم تا هميشه باريد و تلخى نيز ماندگار شد !
تنها يك مسئله همه چيز را سخت تر ميكرد ، و آن اينكه چيزى در من هنوز در حال تپيدن بود... ️

زندگی، آی زندگی!
عنکبوت سیری را می‌مانی
که به یمن عادت دیرینه،
پروانه‌های بی‌دلیل را
در نور وسوسه تور می‌کنی
زین روست به یقین
که آسمان و زمین
از غبار رنگ این همه بال رنگین است
و چه غمی دارد
معصومیت این همه رنج ناهم‌آهنگ!
- حسین پناهی
️

دست از طلب ندارم تا کامِ من برآید
یا تَن رسد به جانان یا جان ز تن برآید

بگشای تربتم را بعد از وفات و بنگر
کز آتش دَرونم دود از کفن برآید

″حضرت حافظ″

🫀✨️

ارغوان،
شاخه همخون جدا مانده من
آسمان تو چه رنگ است امروز؟
آفتابی‌ست هوا؟
یا گرفته‌است هنوز؟

من در این گوشه که از دنیا بیرون است
آفتابی به سرم نیست
از بهاران خبرم نیست

آنچه می‌بینم دیوار است
آه این سخت سیاه
آن چنان نزدیک است
که چو بر می‌کشم از سینه نفس
نفسم را بر می‌گرداند

ره چنان بسته که پرواز نگه
در همین یک قدمی می‌ماند
کورسویی ز چراغی رنجور
قصه پرداز شب ظلمانی‌ست
نفسم می‌گیرد
️

هر که را جانا دارد بر دل
وصل شود بند جان بر دل
آنکه عقلش له شود
بی گمان روزی عاشق شود
عشق تقدیر است و بست
از ولای او عالم همه هستند مست
بی گمان روزی عاشق شوی
روزی تو خواهی عاقل شوی،
قلبت تصمیم جسمت را گرفت
حکمش را صادر و مهرش به دل
گوش سپردی بر نبض قلب
گول خوردی از ترس درد
گوی دل ها همه بر
همه را گوی دل است و دل است و بس

️

یه شعری هست جناب مولانا میگه:
بیخود شده‌ام لیکن بیخودتر از این خواهم
با چشم تو می گویم من مست چنین خواهم

من تاج نمی‌خواهم من تخت نمی‌خواهم
در خدمتت افتاده بر روی زمین خواهم

آن یار نکوی من بگرفت گلوی من
گفتا که چه می خواهی گفتم که همین خواهم
️

یک جا میشه
نقطه شروع مرگم
تا تو باشی کنارم
من اون ماهی بی قرارم
خون رگ دسته م
آروم راه گرفته
تا پایین قلبم خاطرات آتیش گرفته
شعله عشقت انگار همه چیز و سر گرفته
تو که باشی کنارم من یار بی توانم
چشمانت را باز کن ببین چه بی نوا ام
پنهان قلبم هربار
از تو ای جانم
من رهگذر بودم
در قلب بی کرانت
کاش دیده بودی
حال قلبمو
بعد سقوط نبضش
آرام جان به سر داد
»شاعر بشم؟«️

دیدنت حال مرا از می بد تر میکند
من بی تو قلبم را سردترمیکند,
قلبت را هر بار از سینه آغوش دادی
با ل و پر سر داده قلبم را خاموش سازی
بی توان از یارت عشقت را آغوش دادی
مجنون بی نوا را جز حال خوش ،غم دادی
در کلامت رفته رفته کوه یخ
در نگاهت رفت آن شعله ی گرم
در می خانه را بر سر زد
در کنار آدمی از عشق دم زد
خوب گوش کن صدای قلب مرا
این قلب است یا تپشش گرفته جان مرا
«شاعر نشم؟😌»
️

عٌشُقُ:
عٌٌشُُقُُ یعٌٌنِِی هّّنِِر چٓٓشُُمًً پٓٓوٌٌشُُی، یعٌٌنِِی تٌٌجّّآهّّلََ، یعٌٌنِِی بًًدٍٍآنِِی کی وٌٌ کجّّآ وٌٌخِِوٌٌدٍٍتٌٌ رآ بًًهّّ کوٌٌری بًًزٍٍنِِی.((هّّرچٓٓهّّ هّّسِِتٌٌسِِ بًًآشُُ، آمًًآ بًًآشُُ...)) ️

چون دل من که چنین خون آلود
هر دم از دیده فرو می‌ریزد

ارغوان
این چه رازی‌ست که هر بار بهار
با عزای دل ما می‌آید؟
که زمین هر سال از خون پرستوها رنگین است
وین چنین بر جگر سوختگان
داغ بر داغ می‌افزاید؟

ارغوان پنجه خونین زمین
دامن صبح بگیر
وز سواران خرامنده خورشید بپرس
کی بر این درۀ غم می‌گذرند؟️