تش نیایی کنج دلم: شعر و افتخار لر بودن:
واژه «تش» (آتش) در فرهنگ لرها صرفاً یک عنصر طبیعی نیست؛ در باورهای بازمانده از آیینهای ایران باستان، آتش نماد پاکی، راستی و تداوم نسل است. جالب اینجاست که در بسیاری از سوگسرودهها و حماسههای لری، آتش نه نابودگر، که نگهبان «کنج دل» و حافظ یادگاریهای عاطفی یک قوم تصویر میشود. این استعاره، میراث مستقیم نیاکانی است که اجاق را قلب خانه میدانستند.
راهکار:
این بیت را میتوانی بهصورت یک تصویر نگارشی با خط نستعلیق شکسته و پسزمینهای از طبیعت زاگرس بازآفرینی کنی و هشتگ #تمدن_لر را به آن اضافه کنی تا فراتر از احساس، تبدیل به یک بیانیه فرهنگی شود.