شعر های کوتاه / بهترین بیو های شعر [پیشنهادی]

آن که گذشت از دل من همراهش بر باد رفت منطق من

در چشم های تو هزار شجریان ربنا میخواند:)

نقش او در چشم ما هر روز خوشتر می‌شود...

ندانم ب سر زلفت گرفتارم یا سر قلاب صیادم

گر جان به جان من کنی )()(٪*-)٬ جان و جهان من تویی

تو را نشد!! می‌روم که خویش را فراموش کنم...

عشق را باید از شاملو یاد گرفت، که به آیدا میگفت خدای کوچک من

بگفتا دل ز مهرش کی کنی پاک؟/بگفت آنگه ک باشم خفته در خاک

اینجانمیشود 
تو را نداشت 
و زنده ماند
باور کن ... !

هرکس خود داند و خدای دلش که چه دردی است در کجای دلش ،....💫❤️

تا که نداریم با خلایق الفتی خلق پندارند که ما دیوانه ایم

پاییز در برگ های خشکیده اش، شعر را  محصور می‌کند 🍂

تا ك از جانب معشوقه نباشد كششي كوشش عاشق بيچاره به جايي نرسد ...

من اصراری ندارم تو خودت مختاری یا نرو یا ک بمان یا نگهت میدارم.

از من تنها تر فقط یک نفر است
تویی که در دل یک تنها،تنها شدی...

توماهی ومن ماهی این برکه کاشی اتدوه بزرگیست زمانی که نباشی....

هیچ اگر سایه پذیرد،منم آن سایه ی هیچ...

پدر عشق بسوزد که درآمَد پدرم!

[ غصه نخور دیوونه
کی دیده غم بمونه..!🙂♥️✨ ]

اوست گرفته شهر دل...
من به کجا سفر کنم؟!♥️

خرم آن روز که بازآیی و سعدی گوید:آمدی وَه که چه مشتاق و پریشان بودم