خیلی از شکست های عاطفی که منجر به سوگ میشه، فرد در حقیقت برای معشوقه اش گریه نمیکنه، برای خودِ نادیده گرفته شده اش گریه میکنه، خودی که انتظار داشته دیده بشه و خواسته بشه و دوست داشته بشه، و وقتی منجر به شکست میشه فرد از درون میشکنه، چون احساس طرد شدگی که بالا میاد آشناست، مارو یاد اولین احساس طرد شدن از سمت اولین چهره های دلبستگی دوران کودکیمون میندازه. انگار که بهمون یادآوری میشه تو باز خواسته نشدی! ️
رفیق خونسردِ من، عزیز، میدونم وقتی استرس میگیری ترجیح میدی بری یه گوشه، تنها، بدون سر و صدا، بدون سوالای تکراری «چی شده؟». و حقم داری. ولی حواست باشه تو سکوت قایم نشی، فقط یه کم استراحت کن تا ذهن منطقیت بتونه دوباره کار کنه. یه کار فیزیکی ساده که زیاد فکر نمیخواد. مثلاً یه تعمیر کوچیک، یه راه رفتن بدون هدف با هندزفری, میتونه ذهنتو از گره دربیاره. فقط یادت نره قرار نیست همیشه خودت تنهایی همهچیو هندل کنی️