قدر خودت رو بدون

تنها کسی که می‌ماند خودتی؛ راز قدر دانستن خود:

«خودت» یک شیء ثابت نیست؛ یک فرآیند پیش‌بینی‌کننده در مغز است. مغز برای بقا، مدام از تو یک مدل می‌سازد و بعد همان مدل را به‌عنوان واقعیت به تو نشان می‌دهد. پژوهش‌های علوم‌اعصاب نشان می‌دهد که با هر بار یادآوری خاطرات، هویتات بازنویسی می‌شود؛ پس آن «خودی» که می‌گویی می‌ماند، در واقع روایتی است که هر لحظه بازسازی می‌کنی. اگر این فرآیند دست خودت است، می‌خواهی ویراستارش باشی؟

راهکار:

این جمله را میتوانی از زاویه‌ی دیگری هم ببینی: «ماندن با خودت» یک انتخاب فعال است، نه یک واقعیت انفعالی؛ یعنی هر روز با احترام به مرزها، نیازها و احساساتت کنار خودت هستی، نه اینکه فقط تنهایی را بپذیری.

هیچ وقت برای کسی که قدر تو نمی دونه ارزش نذار: