دلشکستگی و انتقام؛ تا ابد درگیر من میمانی:
تحقیقات تصویربرداری مغز نشان میدهد طرد شدن از طرف عشق، همان ناحیهای را فعال میکند که درد فیزیکی را پردازش میکند؛ برای همین فراموش نکردن یک نفر ضعف نیست، یک مکانیزم بقای عصبی است. مقایسه با نفر قبلی هم مثل کشیدن یک محرک دردناک، پاسخ استرس و کورتیزول را بالا میبرد و ذهن را به همان خاطره وابستهتر میکند. بدن تو برای فراموش کردن ساخته نشده، برای «بازنویسی» ساخته شده است. سوال اینجاست: چه چیزی باید جایگزین آن محرک شود؟
راهکار:
این متن یک بازی قدرت است؛ در روانشناسی به آن «بازگشت ذهنی به رابطهی سمی» میگویند. میشود آن را نه نشانهی قدرت، بلکه نشانهی زخمِ التیامنیافتهی طرف مقابل دید: کسی که واقعاً رها کرده، نیازی به فشنگ ندارد.