متن های بلند فلسفی / بهترین متن فلسفی [پیشنهادی]

من گاهی خسته می‌شوم، می‌رنجم، ناامیدی را تجربه می‌کنم و حساسیت‌هایی دارم. این‌چیزها بخشی از صفات انسانی من است. نمی‌توانم از «انسان بودن» انصراف بدهم.
●معین دهاز️

اگر کسی برای شما مناسب نباشد، جهان هستی برای کمک به شما آن‌ها را در شرایطی میگذارد تا درونشان را به شما نشان دهند، آن‌ها هر بار شما را دلسرد و نا امید میکنند تا زمانی که شما پیام رها کردنشان را دریافت کنید.️

‌‌     ‌‌     ‌‌     ‌‌     ‌‌
➖⃟🖤••𝑫𝒐𝒏'𝒕 𝒈𝒆𝒕 𝒂𝒕𝒕𝒂
𝒄𝒉𝒆𝒅 𝒕𝒐 𝒎𝒐𝒎𝒆𝒏𝒕𝒔 𝒈𝒐𝒐𝒅 𝒐𝒓 𝒃𝒂𝒅 , 𝒕𝒉𝒆𝒚 𝒂𝒍𝒍 𝒑𝒂𝒔𝒔

به لحظه ها وابسته نشو،
خوب يا بد، همشون ميگذرن : )

‌     ‌‌     ‌‌     ‌‌    ‌‌     ‌‌     ‌‌     ‌‌     ‌‌    ️

من از خودم فرار نکردم؛
فقط هر بار که به گذشته نگاه کردم،
آدمی را دیدم که می‌توانست بهتر باشد و نبود.
شاید بزرگ‌شدن همین باشد؛
اینکه بفهمی در داستانِ بعضی آدم‌ها،
خودت همان شخصیتی بودی که آرزو می‌کردی هیچ‌وقت وجود نداشته باشد.️

آیا کلمات واقعا به‌درد می‌خورند؟
اصلا می‌شود با کلمات توضیح داد درد چه بر سر ما می‌آورد؟
کلمات فقط وقتی سر می‌رسند که همه‌چیز تمام شده است؛
وقتی دیگر آب‌ها از آسیاب افتاده، دروغین و بی‌جان، کلمات فقط از خاطرات می‌گویند...
️

ما توانایی ذوق کردن را از دست می‌دهیم
سپس گمان میکنیم بزرگ شده‌ایم،
درحالی که این هیچ‌گونه جوانه زدنی نیست
تنها خود را کشته‌ایم و این نهایت بی‌رحمی است.️

من تصور می‌کنم بهترین تعریفی که می‌توان از انسان ارائه کرد این است: انسان عبارتست از موجودی که به همه چیز عادت کرد اما نپرسید چگونه


📖 داستایوفسکی
📓 خاطرات خانه اموات

️

دیدن مردمی که ساعت‌هایی بی‌شمار را صرف ساختن و پیراستن یک خودِ بی‌نقص در اینترنت می‌کنند، به ساخته‌ی خودشان وابسته می‌شوند و آن را با حقیقت خود اشتباه می‌گیرند، بهت‌آور و ترسناک است.
●٢١ درس برای قرن ٢١_یووال نوح هراری️

یاد این جمله از برادران کارامازوفِ داستایفسکی افتادم:
کسی چه می‌داند من چقدر تلاش کرده‌ام که روحم زیبا بماند وقتی جهان پر از رنج بود؟
زیرا در میان ویرانی و رنج، وظیفه‌ی انسان این است که قلبش را به زشتی نسپارد.

️

‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌
‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌-ر۬ح۬ـ‌مى كـه آدم را رشـد ںـ‌دهـد از،او
‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ يـ‌ك۫ هـ‌یولـا مىسار۬د ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ️

دنیا، پُر از شگفتی‌ها و رازهاست.
فکر می‌کنیم که آدم‌های نزدیکمان را می‌شناسیم، امّا زمان با خودش چیزهایی می‌آورد که می‌فهمیم کمتر از آنچه فکر می‌کرده‌ایم، می‌دانیم؛ یعنی تقریبا هیچ!
همیشه بخشِ بزرگترِ حقیقت، در سایه قرار دارد. حتّی اگر بخشِ روشن، بزرگتر شود، باز هم بُرد با سایه‌ها است.️