آدم سابق نبودن

تغییر آدم‌ها بعد از مدتی؛ ترسی به نام آدم سابق نبودن:

توهم پایان تاریخ می‌گوید ما فکر می‌کنیم آدم‌ها در نسخه فعلی‌شان ثابت می‌مانند، ولی پژوهش‌ها نشان می‌دهد شخصیت، سلیقه و حتی ارزش‌ها در دهه بعدی به‌طرز چشمگیری تغییر می‌کنند؛ یعنی آن آدم سابق فقط یک نسخه موقتی بود. مغز ما برای صرفه‌جویی، اطرافیان را «ذخیره» می‌کند و تغییرشان را تهدید تلقی می‌کند. اگر هویت همیشه مثل کشتی تسئوس در حال جایگزینی است، ترس از تغییر دیگران چقدر منطقی است؟

راهکار:

ترس از تغییر دیگران، در واقع سوگِ نسخه‌ای است که در ذهن تو زندگی می‌کرد؛ آدم‌ها پروژه‌های در حال ساخت‌اند، نه عکس‌های ثابت. اگر بعد از مدتی غریبه شد، شاید هر دوتون در مسیرهای متفاوت زنده موندید.