چاپلوسی و بیقاعدگی: هر جا نفع باشد سجده میکند:
تحقیقات روانشناسی نشان میدهد چاپلوسی نوعی 'انطباق اجتماعی' است که ریشه در نیاز به پذیرش و قدرت دارد. جالب اینکه در اسکن مغز، هنگام چاپلوسی، هم در چاپلوس و هم در شنونده ناحیه پاداش (استریاتوم) فعال میشود. این یعنی چاپلوسی ابزاری دوطرفه برای کنترل اجتماعی است. آیا میتوان چاپلوسی را بدون خودفریبی از صداقت تشخیص داد؟
راهکار:
این جمله را میتوان بهعنوان معیاری برای سنجش اصالت افراد بازتعریف کرد: افرادی که فقط بر اساس منافع لحظهای تغییر جهت میدهند، نه قبلهای دارند و نه بنیادی. در روانشناسی به این پدیده «رفتار فرصتطلبانه» میگویند که با فقدان هویت اخلاقی پایدار همراه است.