مرگ در بیست سالگی و تدفین در هفتاد سالگی: واقعیت تلخ زندگی:
در روانشناسی، پدیدهای به نام «مرگ روانشناختی» وجود دارد: جایی که فرد در اوایل بزرگسالی کاوش هویت را متوقف میکند و دچار «انسداد هویت» میشود. مطالعات نشان میدهد کسانی که بدون بحران هویت، نقشهای تحمیلی را میپذیرند، عملاً زنده بهگور میشوند و تا پایان عمر همان نسخه بیستسالگی را تکرار میکنند. این توقف رشد، همان مرگ در بیستسالگی است. آیا شما در بیستسالگی خود کاوش کردید یا فقط پذیرفتید؟
راهکار:
مرگ در بیستسالگی میتواند نماد رها شدن از انتظارات و تولد یک خویشتن واقعیتر باشد؛ شاید آن تدفین، جشن پایان یک زندگی از پیش تعیینشده است.