چقدر خسته ایم از زندگی، کاش یکی بود میومد میگفت: - هی من میدونم چقدر خسته ای، بهت افتخار میکنم که تا اینجای زندگی دووم آوردی، بابا دمت گرم، باریکلا، آفرین... اما همه یه جوری حرف میزنن انگار به دوش کشیدن این همه غم و غصه و رنج وظیفمونه.️
بیا کنارم بنشین نقاب قوی بودنت رو بردار و در آغوشم گریه کن، که می دانَم؛ آنان که همیشه می گویند حالشان خوب است؛ بیش از همه به گریه و آغوش نیاز دارند....️