زندگی ناعادلانه: دویدن بینتیجه یا رسیدن بیتلاش؟:
این شعر دقیقاً همان «اثر ماتئو» را توصیف میکند؛ مفهومی که رابرت مرتون در جامعهشناسی علم مطرح کرد: دانشمندان مشهور برای کارهای تکراری هم اعتبار بیشتری میگیرند، اما پژوهشگران گمنام برای کشفهای بزرگ نادیده گرفته میشوند. یعنی منابع به کسانی میرسد که از قبل دارند، نه به کسانی که تلاش میکنند. سؤال این است: اگر دویدن نتیجهاش نرسیدن است، پس چرا هنوز میدوی؟
راهکار:
شاید «دویدن» در این متن، تلاش برای رسیدن به خواستههای دیگران است، نه حرکت در مسیر خودت. رسیدنِ بیدوندگان هم گاهی فقط یک اتفاق است، نه یک موفقیت واقعی؛ تو در حال تجربهکردن خودِ مسیر هستی، نه صرفاً رسیدن.