سختی سکوت

سختی سکوت وقتی دلت پر حرف است:

پژوهش‌های علوم اعصاب نشان می‌دهند وقتی احساسات را کلمه می‌کنی، فعالیت آمیگدال مغز کم می‌شود و استرس فروکش می‌کند. اما حرف‌هایی که در سکوت می‌مانند به نشخوار فکری تبدیل می‌شوند و همان‌قدر که جسم را آرام نشان می‌دهند، ذهن را به جنگ داخلی می‌کشانند. سکوت از آن جهت سخت است که مغز در حال ترجمه‌ی یک انفجار است بدون اجازه‌ی خروج. چرا صدای حرف‌های نزده‌مان از حرف‌های زده‌شده بلندتر است؟

راهکار:

شاید سکوت یعنی حرف‌ها آن‌قدر بزرگ شده‌اند که در قالب کلمات نمی‌گنجند؛ بعضی دل‌ها پر هستند، نه خالی.

سختی سکوت وقتی دلت پر از حرف است:

ذهن انسان در حالت عادی حدود ۶۰۰ تا ۷۰۰ کلمه در دقیقه فکر می‌کند، اما گفتار فقط ۱۲۵ تا ۱۵۰ کلمه در دقیقه تحویل می‌دهد. یعنی وقتی دلت پر از حرف است و سکوت می‌کنی، یک ترافیک درونی عظیم شکل می‌گیرد؛ همین ناهماهنگی بین سرعت فکر و سرعت بیان، همان حس خفگی است.

راهکار:

این جمله را می‌شود معکوس دید: همین‌که دلت پر از حرف است، یعنی هنوز احساساتت زنده‌اند. گاهی سکوت نه خفقان، که فضای نفس‌کشیدن برای حرف‌هایی است که ارزش شنیده‌شدن دارند و بعداً با صدای خودت بیرون می‌ریزند.

سختی سکوت وقتی دل پر از حرف است: