سختی سکوت

سختی سکوت وقتی دل پر از حرف است:

در روان‌شناسی، «سکوت پرتنش» وقتی افکار ناگفته زیاد است با افزایش فعالیت آمیگدال و بار شناختی همراه می‌شود؛ مغز حرف‌های نزده را مثل یک حلقهٔ باز نگه می‌دارد. جالب است که نوشتن حتی بدون شنونده، این بار را تا حدی تخلیه می‌کند.

راهکار:

سکوت وقتی دل پر از حرف است، مثل اتاقی است که پنجره‌اش باز نشده؛ صدا در آن می‌پیچد ولی بیرون نمی‌رود. یک راه خلاقانه: همین حرف‌ها را بی‌واسطه برای خودت بنویس تا از حالت «نگه‌داشتن» به «شنیدن» تبدیل شوند.

سختی سکوت وقتی دلت پر از حرف است:

ذهن انسان در حالت عادی حدود ۶۰۰ تا ۷۰۰ کلمه در دقیقه فکر می‌کند، اما گفتار فقط ۱۲۵ تا ۱۵۰ کلمه در دقیقه تحویل می‌دهد. یعنی وقتی دلت پر از حرف است و سکوت می‌کنی، یک ترافیک درونی عظیم شکل می‌گیرد؛ همین ناهماهنگی بین سرعت فکر و سرعت بیان، همان حس خفگی است.

راهکار:

این جمله را می‌شود معکوس دید: همین‌که دلت پر از حرف است، یعنی هنوز احساساتت زنده‌اند. گاهی سکوت نه خفقان، که فضای نفس‌کشیدن برای حرف‌هایی است که ارزش شنیده‌شدن دارند و بعداً با صدای خودت بیرون می‌ریزند.

سختی سکوت وقتی دل پر از حرف است: