متن ماه باش و بدرخش: جملاتی برای جلب همه نگاه‌ها:
ماه خودش هیچ نوری تولید نمی‌کند؛ فقط نور خورشید را بازتاب می‌دهد. یعنی وقتی می‌گوییم «ماه باش و بدرخش»، ناخودآگاه از کسی می‌خواهیم بازتاب‌دهندهٔ منبعی دیگر باشد، نه منبعی مستقل. این پارادوکس جالبی است در ستایشِ «خاص بودن». اگر ماه جای خورشید بود، هرگز به این تنهایی باشکوه دیده نمی‌شد. حالا سوال این‌جاست: دوست داری منبع نور باشی یا آینه‌ای که نور را قرض می‌گیرد؟
راهکار:
درخشیدن مثل ماه فریبنده‌ست، اما ماه فقط در تاریکی می‌درخشد. تو می‌توانی فراتر از آن باشی؛ نوری باش که حتی در روز هم دیده می‌شود، نه فقط وقتی دیگران خاموش‌اند. این استقلال واقعی‌ست.