بغض؛ حرفهای نگفتهای که در گلو میمانند:
تحقیقات روانتنی نشان میدهد بغض دقیقاً انقباض عضلات حنجره در لحظهای است که مغز فرمان «سکوت کن» را به زبان میدهد. جالب اینجاست که مغز همان حجم انرژی را برای سرکوب یک کلمه مصرف میکند که برای گفتنش. پس هر بغض یک کلمهی کاملاً شکلگرفته است، فقط پنهان شده. اگر قرار باشد همهی این کلمات ناگهان آزاد شوند، چه میشود؟
راهکار:
بغض یعنی کلماتت در گلو گیر کردهاند، نه اینکه حرفی برای گفتن نداری. شاید وقتش رسیده به جای قورت دادن، یک جای امن پیدا کنی و همان جملهها را به کسی یا حتی به خودت بگویی.