دلتنگی برای شبهای نرسیده:
در روانشناسی به این پدیده «آنتوسيپيشنِری» میگویند: وقتی ذهن ما لحظهای را که هرگز رخ نداده آنقدر زنده تصور میکند که از خودِ خاطره واقعی هم دردناکتر میشود. شبهایی که حتی نرسیدند، چرا اینقدر عمیق سوختهاند؟
راهکار:
این حسِ «نرسیدن» دقیقاً همان جایی است که خیال، واقعیت را میسازد. شاید این شبهای تنگ، تنها سایۀ عشقی باشند که در غیاب، پررنگتر از همیشه حس میشود.