آرزوهای برآورده نشده و توهم عشق:
مغز انسان در «حالت پیشفرض» خود مدام سناریوهای «چه میشد اگر» را شبیهسازی میکند. این فرآیند که «تفکر ضدواقعی» نام دارد، معمولاً خاطرات را تحریف میکند و نرسیدنها را در ذهن ما بزرگتر از خود واقعیت میکند. جالب است بدانید که همین مکانیسم، علت اصلی پشیمانیهای طولانیمدت است. آیا تا به حال فکر کردهای شاید «نشدن» همان محافظت مغز از تو بود؟
راهکار:
این حس آشناست: خواستنهایی که هرگز شکل نگرفتند. اما شاید ارزش دارد بپرسی: آیا آن چیزها واقعاً برایت مناسب بودند یا فقط تصویر ذهنیای از خوشبختی را دنبال میکردی؟ گاهی نرسیدن، خودش نوعی راهنمایی است.