آرزوی محال و دلتنگی بیپایان:
آرزوهای غیرممکن در روانشناسی به عنوان 'اهداف ترمینال' شناخته میشوند که گرچه دستیافتنی نیستند، اما جهت و معنا به زندگی میبخشند. جالب است که مغز ما در مواجهه با آرزوهای محال، همان مدارهای دوپامین را فعال میکند که برای آرزوهای ممکن. یعنی لذت جستجو گاهی از رسیدن بیشتر است. آیا شما هم آرزوی محالی دارید که میدانید عملی نیست ولی رهایش نمیکنید؟
راهکار:
شاید این آرزوی محال، نقشهای است که ذهن برای فرار از واقعیت میکشد. چه میشود اگر به جای جستجوی آن، به آن اجازه دهی راهنمای تو به سوی خواستههای واقعیتر باشد؟