متن های بلند شعر / بهترین متن شعر [پیشنهادی]

رک بگویم از همه رنجیده ام...:)
از غریب و آشنا ترسیده ام...:)
هرکلاغی را کبوتر دیده ام...:)
وزن احساس شمارا بارها...:)
با ترازوی خودم سنجیده ام...:)
رد پای مهربانی نیست،نیست...:)
بیخیال سردی آغوش ها...:)
من تمام کوچه را گردیده ام...:)
سالها از بس که خوشبین بوده ام...:)
من به آغوش خودم چسبیده ام...:)

آدمک مرده💔⚰️️

ز عشقت بند بند این دل دیوانه میلرزد (A)
خرابم می‌کنی اما خرابی با تو می ارزد.

هوشنگ ابتهاج️

در دل ِ شب ، چشمانت چون ستاره‌اي می‌درخشد ، عطر ِ لبخندت هواي دلم را پر از شوق مي‌کند ، دست‌هایت چون نرمي باران ، بر قلبم مي‌نشیند هر کلمه‌ات ، شعري است که در جانم مي‌رقصد ، با تو بودن يعني در آغوش آفتاب نشستن چشم در چشم تو ، دنیایم رنگي‌تر از همیشه است عشق تو ، چون درختي است که ریشه‌اش در قلبم است هر روز جوانه مي‌زند و گل‌هایش خوشبوتر مي‌شود بگذار تا با هم ، در این باغ ِ عشق بگردیم دست در دست هم .



آویسا✍🏻🕯️️

ـThe moon shone in his eyes.
مآه در چشمانش میدرخشید:
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‍‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‎‌‌‌‎‌‌‎‌‌‌‎‌‌‌‌‌‌‎‌‌‌‎‎‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌️

تـــو را دوستت دارم.....

چون صداے  
جیرجیرڪـها
بہ وقت خواب.... چون
عطر شالےزار ها
بہ وقت درو ڪـردن
چون خانہ اے متروڪـہ
در انتهاے جنڪَلے سوت و ڪـور
ڪـہ بہ دیدنت ختم مےشود......
     تو
     را
دوستت دارم.....
چون خورشید ڪـہ هر روز
بہ چشمانت سرمه‌ے ِنور می‌ڪـشد.....
چون شانہ هاے ماہ
ڪـہ هر شب رو ے شانه‌هایش
بہ خواب میروے.....
تو را دوستت دارم
چون آخرین بوسه‌یمان
                           ڪـہ با چشم بود......!!️

“در آن سیاهیِ عمیق چشمانت، کهکشانی نهفته است؛ هر بار که به چشمانت خیره می‌شوم، ستاره‌ای در من متولد می‌شود.”

←s→




☆ســِتـٰآرہ آبـَـــے☆️

از جَهان ؛
مانده فَقط جان که مَرا تَرك کُند
مَن چونآنم که مَحال است کسی دَرك كُند
پایِ خود را می گُذارم از حقیقت بیش تَـر
خَسـته ام از زندگی ؛
از حرفِ مـردم بیشتـَر...️

اگر בر خسو؋ـ بوב،ـבیـבار ماـہ و خورشیـב
پس من چگونـہ بینم او را؟...
.
روزے خورشیـב بـہ ماـہ گـ؋ـت:«مے خواهے جاهایماט را باهم عوض کنیم¿»
ماـہ جواب בاב:«طاقت בیـבט غم و انـבوـہ مرבم را בر شب בاری¿»خوشیـב בر جوابش پاسخ בاב:«تو طاقت בارے کـہ ببینے همگاט בرحال בرב و رنج انـב اما تا شب لب از لب نمیززننـב و בغا میکننـב این روز تاریک هم تمام شوב تا بتواننـב امشب هم בر خوב بریزنـב و بگریسنـב؟»
-قلم کاترین
(پایان شعر)️

مثل راهی که
هر چه می‌روی تمام نمی‌شود
مثل کتابی که
هر چه می‌خوانی تمام نمی‌شود…
دوست داشتن “تو”
بارانی ست که
هیچ وقت بند نمی‌آید!


️

دلتنگم و می جنگم و می خندم از غم های دل
آن روزهای نابمان رفته درون خاک و گل
از تو نویسم شعر خود ،چامه ز خون و غصه ها
گرچه هنوزم عاشقم ، لیکن تو رفتی بی وفا
شاعر: پارمیس
(خودم نوشتم، چطور شده؟!)️

- چشم‌هایش زیبا و غمگین بودند ، چون وطنم ، گویی خدا تمام اندوهِ جهان را در دو ستاره‌ی خاموش ریخته بود ، و تمام زیباییِ جهان را نیز ؛
و من نمی‌دانستم بر آن همه زیبایی گریه کنم یا بر آن همه اندوه .
- آیدا سیدی -️

‌
خطاب به‌این روزهای جنگ
میرزاده عشقی میگه : 🌱💚


جهان را دائماً این رسم و این آیین نمی‌ماند
اگر چندی چنین ماندست، بیش از این نمی‌ماند



‌️

‌✍✍✍

عـاقبـت شعلـه‌ی تقدیر، گرفتـارم کرد
آخرین بدرقـه‌ ی چشمِ تـو بیمارم کرد

قاصـدک آمـد و بر بـاورِ من، غم بارید
در غروبی که پُر از تـو شده، تبدارم کرد

چه کسی در غزلم رازِ شقایق را کاشت؟
چه کسی درتبِ عشقِ تو سزاوارم کرد؟

چه کسۍقرعه به نامِ دلِ رسوا انداخت
وسطِ معـرکـه‌ی چشمِ تـو اِنکارم کرد؟

شعرم افسون شـده در مثنویِ مرثیه و
خاطراتی که پُر از فندک و سیگارم کرد

ادامه در پست بعدی......️

تو بگـــو من چه کنم  روحو  روانم باشی
سر به دامان تو و گرمی جــــــــانم باشی

گم نکن این گـــــلِ صحرای مــرا تا به ابد
وقت دیــــــدار تو چون روز جوانم باشی

من بفرمان تو و عـــــــــــاشق دیدار توام
شاید از ناله‌ی  من اشک روانــم باشی

رفته ها رفت ولی عاشق رویت مــــاندم
من وآغوش توچون گرگ وشبانم باشی

گل حسرت شده آن مردمـک چشمانت
تو بیا تا که شبی غرق لبــــانم باشی️

‹ امشب آرزو کردم ، فردایی پر از شوق و زندگی در راه باشد ☕️'
فردایی که یادآور شب‌هایی طولانی و روزهای
خوب و بدون ذ‌ࢪه‌ای اندوه و دغدغه باشد
و آری ، شب دریچـہ‌ای است به آرامش ؛
صداهای امشب ، صداهای زندگی نبود ،
صدای ِفرار بود از غمي بزرگ و تلنبار شده بر دوش‌هایماں .
وصف ِحالم را این تک‌بیتی میداند و بس :
از ࢪنجی خستـه‌ام ، که از آن من نیست ! .
️

گفت در چشمان من غرق تماشایی چقدر
گفتم آری خود نمیدانی که زیبایی چقدر
در میان دوستداران تا غریبم دید گفت
دور گرد آشنا دور و بر مایی چقدر
ای دل عاشق که پای انتظارش سوختی
هیچکس در انتظارت نیست تنهایی چقدر
عاشقی از داغ غیرت مُرد و خونش نوشت
دل نمیبندی ولی محبوب دلهایی چقدر
در آتش دوری میسوزم ای روز وصال
بیش از این طاقت ندارم دیر می آیی چقدر ️

🌹چه زیبا گفت خواجه نصیر الدین توسی:

☆کم گوی و به جز مصلحت خویش مگوی🍁
چیزی که نپرسند تو از پیش مگوی☆

▪︎دادند دو گوش و یک زبانت ز اغاز🌿
یعنی که دو بشنو و یکی بیش مگوی▪︎️

شب که فرامی‌رسد، طوفانِ خاطرات بر جانم می‌وزد همچوطوفان شب های بارانی زمستان
هر اندیشه جرقه‌ای از گذشته است که بر قلبم فرود می‌آید و ان را چنگ می زند
بی‌رحم، بی‌قرار، همچون بارانی از یادهای سوخته.
Dori️

شده گاهی ز خودت سیر شوی؟
شده آهی بکشی، بغض کنی، پیر شوی؟

شده بنویسی دو خط نامه و بسپاری به آب
نامه را پس بزند آب ، دلگیر شوی؟

شده با طعنه به این و آن نشانت بدهند؟
یا که از جانبِ قلبت شده تحقیر شوی؟:)
‌‌️

تنم تابوت غمگینی که جانم رانمی فهمد
دل تنگم حصار استخوانم را نمی فهمد

شبیه بغض نوزادی که ساعتهاست می گرید
پر از حرفم کسی اما زبانم را نمیفهمد

انارم دانه دانه دانه دانه دانه غم دارم
کسی تا نشکنم راز نهانم را نمیفهمد

دلم تنگ است و می گریم،دلم تنگ است و میخندم
کسی که نیست دیوانه جهانم را نمی فهمد

چنان درآتش غم سوخته جانم که میدانم
پس ازمرگم کسی نام و نشانم را نمی‌فهمد

"حسین منزوی"️

‌‌‎‌‌‌‎‌‌‌‌‌‎‌‌‌‌‌‌‎‌‌‌‌‌‌
‌كاش می شد لحظه ها را پس گرفت
عشق های   بی صدا  را پس گرفت

يا ورق  زد كودكی را  باز  هم
روزهای با صفا را پس گرفت

روی  بودن  يا  نبودن  خط كشيد
لطف  بی حدّ  خدا  را  پس گرفت

بار ديگر  يك  غزل را كوك كرد
قصه های آشنا را پس گرفت

انتهای عشق را ول كرد و رفت
ابتدای ماجرا  را  پس گرفت

پرسه زد  در  كوچه ی ديروزها
باز آن حال و هوا را پس گرفت
️

حالا که آمده ای به قلب من
بنشین که خوب نشسته ای
برایت آب و جارو کرده ام
فرش کهنه دست بافم دلم را
آن گلیم گیلانی کنار اتاق
هنوز هم بوی عطر لباست را دارد
طاقچه منتظر است تا
لمس کند دستانت را
آیینه چشم به راه مانده
تا ببیند روی ماه تورا
دیوار ها از من سوال دارند
که تو کجایی و من چرا پریشانم
بیا که این خانه کوچک
گرمای نفس تو را کم دارد🌴️

" انقدر دیر امدی تا عاقبت پاییز شد
کاسه صبرم از این دیر امدن لبریز شد
تیر دیوانه شد ومرداد هم ازشهر رفت
از غمت شهریور بیچاره حلق اویز شد
مهر با بی مهری و نامهربانی میرسد
مهربانی در نبودت اندک و ناچیز شد
آمدی جانم به قربانت ولی حالا چرا
انقدر دیر آمدی تا عاقبت پاییز شد 🧡 : ) "️

در هیاهوی خلوتِ خود گرفتار شده ام
گویی خلوتِ من با خود چه پریشان شده است
درهیاهویِ گرفتاری و پریشانی
نام اوست که آرام میکند، منِ آشفته را
یاد او مرا چون تشنه در بیابان سیراب کند
مثل دیوانه ایی عاقل کند.....


#امام رضا💚
️

دوباره امشب کنار اونی

من مال خیابون تو واسه اونی

حتی اگه باشی براش ستاره

واسه من کل آسمونی

بزنه رعد و برق تو میشی عصبی

حتی اگه ناراحتم باشی میگیره ابرا️

هرگز توهم مانند من آزار دیدی؟
یار خودت را از خودت بیزار دیدی؟

آیا تو هم هر پرده ای را تا گشودی
از چهارچوب پنجره دیوار دیدی ؟

اصلا ببینم تا به حال صخره بودی؟
از زیر امواج آسمان را تار دیدی؟

در پشت دیوار حیاطی شعر خواندی؟
دل کندن از یک خانه را دشوار دیدی؟

رفتی مطب بی نسخه برگردی به خانه؟
بیمار بودی مثل من ؟بیمار دیدی؟

حقا که با من فرق داری _لااقل تو
اورا که میخواهی خودت یک بار دیدی️

.
🕊🕊🕊

دوستت دارم؛ s
چون با تو پدیده‌یِ تازه
و غریبی را شناختم که نامش شادی است.
همه کسانی که پیش از تو
دوست‌شان داشتم،
برایم قفس ساخته بودند
و تازیانه و لُگام
و قیچی برای بال‌هایم
و دهان‌بندی برای ترانه‌های
لولی‌وارِ درونم ...💞

(((((((🦋elis🦋))))))))))️

#الله‌برای‌ما‌کافیست❌️🐉
#فقط‌ادیداس🎲
#عمارات‌ژاپن🎲
#حسبی‌سلطان‌ادیداس🎭
#لَاتَنِسَـے#ذِکرُاللّـہ
#یادتون‌رفت‌یاد‌من‌موند.برسد‌روز‌تلافی
"𝐢𝐧 𝐍𝐢𝐳 𝐌𝐢𝐠𝐳𝐚𝐫𝐚𝐝.🖤✨
❌ــ#ادب_کُلِ_ماجراست‌🎭
⚜️ــ❌
#بزار_رو_بیصدا‌‌لف_نده🔕
ما کہ خاستیم #شیک پوش باشیم ولے
محلمون #ادیداس تنم کرد
@AdidasStory_578️