نقاشی؛ زبانی برای گفتن ناگفتهها:
مطالعات عصبشناسی نشان میدهد هنگام نقاشی، قشر سینگولیت قدامی و آمیگدال (مراکز هیجان و حافظه) فعالتر میشوند – درست همان بخشهایی که افکار سرکوبشده را پردازش میکنند. هنر عملاً میانبری برای دور زدن سانسور ذهنی و اجتماعی است. در تاریخ، نقاشیهای دیواری دوران قاجار نمونهای از گفتن آنچه زبان جرئت نداشت بود. تا حالا شده نقاشی بکشی و بعدش حس کنی دقیقاً همان حرفی را زدهای که نمیتوانستی بگویی؟
راهکار:
هنر مسیری برای بازگویی ناگفتههاست. شاید قلمموی تو همان واژههایی باشد که دنیا از زبانت گرفته. این جمله را میتوان گسترش داد: «هر تابلو، روایتی از آن چیزی است که جرئت گفتنش را نداشتی.»