سلامتی گاو؛
که نگفت من ، گفت مـا!…🤍️
-
شعر فلسفی جمله درباره گذشت نماد فروتنی شعار کار تیمی سلامتی گاو گاوها از جمله معدود حیواناتی هستند که در جدایی از ...
سلامتی گاو؛ نماد روحیه تیمی و از خودگذشتگی:
گاوها از جمله معدود حیواناتی هستند که در جدایی از گله دچار اضطراب واقعی می‌شوند؛ ضربان قلبشان بالا رفته و کورتیزول خونشان افزایش می‌یابد. جالب‌تر این که آنها برای دوستان خاص خود در گله اولویت قائلند و آرامش واقعی را تنها در 'ما' ی گله تجربه می‌کنند. انگار تکامل به آنها آموخته 'من' معنایی ندارد. آیا این نیاز به 'ما' در ما انسان‌ها هم ریشه‌ای به همین عمق دارد؟
راهکار:
این جمله فقط برای گاو نیست؛ برای هرکس و هرچیزی ست که 'من' را در 'ما' غرق میکند. مثل بازیکنی که پاس گل می‌دهد تا دیگری ستاره شود، یا عضوی که بی‌سروصدا بار تیم را به دوش می‌کشد. یادمان باشد تکامل به کسانی که اول 'ما' گفتند، شانس بقای بیشتری داد.
دیدم به سر عمارتی مردی فرد
کو گِل بلگد می زد و خوارش می کرد
وان گِل با زبان حال با او می گفت
ساکن ، که چو من بسی لگد خواهی کرد️
-
فلسفی شعر رباعی خیام چرخش تقدیر عبرت از سرنوشت لگد کردن گل پشت این صحنه، پدیده‌ای روان‌شناختی نهفته به نام «ش...
پیام رباعی خیام: از لگد کردن گِل تا چرخش تقدیر:
پشت این صحنه، پدیده‌ای روان‌شناختی نهفته به نام «شکاف همدلی سرد-گرم»: مغز ما در پیش‌بینی رنج آیندهٔ خود بسیار ضعیف‌تر از درک رنج دیگران عمل میکند. اسکن‌های fMRI نشان می‌دهند که هنگام تماشای تحقیر یک فرد، قشر پیش‌پیشانی ما فعال‌تر از زمانی است که همان سرنوشت را برای خود متصور می‌شویم. یعنی حتی نورون‌ها هم از چرخش تقدیر غافلند. آیا تا حالا لحظه‌ای شده که ناگهان خود را جای کسی ببینید که روزگاری تحقیرش می‌کردید؟
راهکار:
تصور کن هر بار که کسی را تحقیر می‌کنی، در واقع نسخه‌ای از خود آینده‌ات را خرد می‌کنی. این بیت مثل یک آینهٔ زمانی کار میکند: گلِ لگدشده امروز، توئی که فردا دست تقدیر زیر پا له می‌شوی، حتی اگر حالا بالای عمارت ایستاده‌ای.
بر خیر و مخور غم جهان گذران
خوش باشو دمی به شادمانی گذران
در طبع جهان اگر وفایی بودی
نوبت به تو خود نیامدی از دگران️
-
فلسفی شعر بی وفایی دنیا دم را غنیمت شمردن غم مخور و خوش باش رباعی خیام خیام، منجم و ریاضیدان، تقویم جلالی را با خطای یک ر...
رباعی خیام: بی‌وفایی دنیا و راز خوش‌باشی:
خیام، منجم و ریاضیدان، تقویم جلالی را با خطای یک روز در ۳۷۷۰ سال طراحی کرد، دقیق‌تر از تقویم امروزی. اما در شعر، زمان را فاقد ارزش می‌داند و می‌گوید «خوش باش». این دوگانگی، همان تناقض انسانی است: ما می‌کوشیم زمان را اندازه بگیریم اما در مواجهه با آن، تنها یک دم بی‌دغدغه را می‌فهمیم. آیا واقعاً می‌توان همزمان مهندس زمان و شاعر بی‌اعتنایی به آن بود؟
راهکار:
این رباعی فقط دعوت به شادی نیست؛ یک محاسبه‌ی سرد ریاضی است: اگر وفا در ذات جهان نیست، انتظار آن از دیگران حساب اشتباهی است. پس عیش اکنون، منطقی‌ترین تصمیم است.
چون عاقبت کار جهان نیستی است
انگار که نیستی چو هستی خوش باش️
1.0
فلسفی شعر انگار که نیستی اشعار پوچ گرایی خوش باش خیام شعر خیام درباره نیستی این بیت درواقع چکیدهٔ «خوش‌باشیِ خیامی» است، اما ج...
شعر نیستی و خوش باشی؛ اندیشه ژرف خیام:
این بیت درواقع چکیدهٔ «خوش‌باشیِ خیامی» است، اما جالب است بدانید که ترجمهٔ ادوارد فیتزجرالد از رباعیات در قرن نوزدهم، همین مفهوم را با عبارت «گریز از چنگال نیستی» به غرب صادر کرد و جرقهٔ جنبش «خوش‌باشیِ فین‌دو‌سیکل» را زد. جالب‌تر اینکه خیام، ریاضی‌دانی که مفهوم معادلات درجه سوم را حل کرد، پوچی جهان را نه با تسلیم، که با فرمول شادی پاسخ داد. آیا این بیت نوعی «استدلال منطقی برای شادی» نیست؟
راهکار:
از نگاه روانشناسی، پذیرش نیستی نهایی، «اضطراب مرگ» را به «انگیزهٔ زندگی» تبدیل میکند. این بیت درست لحظه‌ای را نشان می‌دهد که ذهن از انکارِ پایان، به آغوش کشیدنِ اکنون میرسد؛ یعنی نوعی «قدردانی وجودی» که پژوهش‌ها آن را با شادی پایدار پیوند می‌دهند.
آسم.ن از ستاره هاش گفت ولی من از خودم 🌹️
-
عطر گرونو ول کن آدما باید بوی اعتماد بدن 🙃
فلسفی شعر خودشناسی خودآگاهی از خود گفتن ستاره و خود بدن ما از اتم‌هایی ساخته شده که روزگاری در دل ستار...
متن خودشناسی: آسمان از ستاره‌ها گفت، من از خودم:
بدن ما از اتم‌هایی ساخته شده که روزگاری در دل ستارگان شکل گرفته‌اند. به‌گفته کارل سیگن، ما از جنس ستاره‌ایم. بنابراین وقتی می‌گویی 'من از خودم می‌گویم'، در حقیقت روایتی از ۱۳.۸ میلیارد سال تاریخ کیهانی را بازگو می‌کنی. پس این خود، همان گیتی است که به خودآگاهی رسیده.
راهکار:
تو خودت ستاره‌ای هستی که از خود حرف می‌زند. ذرات کلسیم در استخوان‌هایت و آهن در خونت، روزی در دل ستاره‌ها ساخته شده‌اند. پس 'من' همان 'ما'ی کیهانی است.
رخساریار
بوی خوش از رخ یار چون گل
نسرین بود
آمدی تا به کنار که توان بر من
مسکین بود
خوش هوایست جهان ز نگاهم
به رخسارنگار
هدیه از گل به جان که نگاه مژده
شیرین بود
عارف..🌹🌹 ل اوص💚د..ه🌹🌹️
1.0
عاشقانه شعر مژده شیرین عاشقانه نسرین و معشوق در ادبیات رخسار یار در شعر فارسی شعر عاشقانه بوی خوش یار پیاز بویایی تنها حسی است که مستقیماً به آمیگدال و ...
بوی خوش رخ یار: نسرین و مژده شیرین در شعر عاشقانه:
پیاز بویایی تنها حسی است که مستقیماً به آمیگدال و هیپوکامپ مغز وصل می‌شود—مراکز حافظه و هیجان. به همین دلیل یک رایحه می‌تواند ظرف ۰.۱ ثانیه خاطره‌ای عاشقانه را زنده کند، بدون آنکه از فیلتر منطق عبور کند. شاعران قرن‌ها پیش این میان‌بُر شیمیایی را کشف کرده بودند: «بوی خوش از رخ یار» درواقع قوی‌ترین قلاب حافظه برای ثبت لحظات وصال است. حالا فکر کن اگر عطر یار زودتر از خودش به تو برسد، آیا دلت پیش‌اپیش عاشق می‌شود؟
راهکار:
اگر هر نگاه به رخسار یار را هدیه‌ای بدانی، روانشناسی مدرن نشان می‌دهد که مزه‌مزه کردن آگاهانه‌ی لحظات کوتاه ارتباط، مسیرهای عصبی مغز را برای شادی پایدار بازسازی میکند. نگاه شاعرانه‌ات یک تقویت‌کننده‌ی علمی شادی است.
اگر هیچ نوری نبود
باز هم بگرد و تسلیم نشو
شاید نور خودت باشی
🍀✨🍀✨🍀✨🍀✨🍀️
-
شعر موفقیت تسلیم نشدن نور خودت باش خودباوری امید در تاریکی در اعماق اقیانوس، ماهی فانوس‌دار با استفاده از لوس...
اگر هیچ نوری نبود، نور خودت باش:
در اعماق اقیانوس، ماهی فانوس‌دار با استفاده از لوسیفرین نور خودش را می‌سازد. جالب‌تر این که مغز انسان در نبود محرک بیرونی، شبکه حالت پیش‌فرض را فعال میکند و از درون خلق معنا میکند. بعضی قارچ‌ها هم در تاریکی مطلق می‌درخشند. شما چه نمونه‌های دیگری از نور درونی در طبیعت می‌شناسید؟
راهکار:
در روانشناسی مثبت‌گرا به این می‌گویند «تاب‌آوری»: ظرفیت عبور از مصیبت‌های سخت و تبدیل شدن به منبع نور خود. پژوهش‌ها نشان می‌دهد انسان‌ها می‌توانند حتی پس از ضربه‌های روانی شدید رشد کنند و قوی‌تر از قبل برگردند. نور تو همان ظرفیت رشد پس از فروپاشی است.
ت̸و̸ ا̸س̸م̸م̸و̸ م̸ی̸̸ـ̸ב̸و̸ن̸ے̸ ن̸ـ̸ہ̸ ق̸ص̸ـ̸ہ̸ م̸و̸ ❤̸️̸̸�̸�̸️
1.0
عاشقانه شعر شعر عاشقانه کوتاه قصه عشق من متن عاشقانه سوزوندن اسم سوزوندن اسم در عشق مغز انسان به محض شنیدن اسم خود، حتی در همهمه‌ی مهم...
متن سوزوندن اسم: تو اسمم را می‌سوزانی، قصه‌ام را نه:
مغز انسان به محض شنیدن اسم خود، حتی در همهمه‌ی مهمانی، واکنش نشان می‌دهد (اثر کوکتل پارتی). سوزاندن اسم، تلاشی برای خاموش کردن آن جرقه‌ی شناسایی است. در روم باستان، این کار را «دمناتیو مموریا» می‌گفتند: پاک‌کردن نام از تاریخ. اما نکته اینجاست: داستان تو، روایتی که می‌سازی، از جنس آتش نیست؛ از جنس هوایی است که نمی‌سوزد. اگر اسمت را پاک کنند، قصه‌ات چگونه به حیاتش ادامه می‌دهد؟
راهکار:
اسم، برچسبی برای شناسایی از بیرون است، اما قصه، نقشه‌ی درونی توست که حتی اگر تمام اسم‌ها را بسوزانند، از میان شعله‌ها هم راه خود را پیدا میکند. این متن را می‌توانی به یک «شعر-داستان» کوتاه بدل کنی: هر بار که کسی خواست اسمت را آتش بزند، شعله را به نور تبدیل کن و بگذار قصه‌ات را روشن‌تر بتاباند.
عشق
عشق
عشق
آتش را گلستان میکند
🫠✨️
-
عاشقانه شعر عشق و گلستان احساس دوگانه عشق شعر عشق و آتش تبدیل درد به زیبایی از منظر عصب‌شناسی، عشق رمانتیک همان مسیرهای دوپامی...
شعر کوتاه: عشق آتش را گلستان میکند:
از منظر عصب‌شناسی، عشق رمانتیک همان مسیرهای دوپامینی مغز را فعال میکند که کوکائین فعال میکند. جالب‌تر اینکه قشر کمربندی پیشین مغز که مسئول ثبت درد فیزیکی است، هنگام دوری از معشوق روشن می‌شود. پس آتشِ عشق، به معنای واقعی کلمه دردی نورولوژیک است؛ اما همان مغز با ترشح دوپامین این سوزش را به گلستان سرخوشی تبدیل میکند. درد و لذت در عشق هم‌خانه‌اند.
راهکار:
این نگاه شاعرانه همان چیزی است که در روان‌درمانی "بازسازی شناختی" نامیده می‌شود: ذهن عاشق، رنج (آتش) را به فرصتی برای رشد و شکوفایی (گلستان) تغییر معنا می‌دهد. تلنگر: وقتی سوزش عشق را حس کردی، از آن فرار نکن؛ ببین چه بخشی از وجودت آماده شکفتن است.
خُرم آن لحظه که مشتاقی به یار برسد🥲❤️️
2.3
عاشقانه شعر احساس خرمی دیدار لحظه رسیدن به یار شوق دیدار معشوق ذوق وصال مطالعات تصویربرداری مغزی نشان می‌دهند که هسته‌ی اک...
خرمی لحظه‌ی وصال یار؛ لذت انتظار و رسیدن:
مطالعات تصویربرداری مغزی نشان می‌دهند که هسته‌ی اکومبنس در مرحله‌ی «اشتیاق» دوپامین بسیار بیشتری نسبت به خود لحظه‌ی رسیدن ترشح میکند. به همین دلیل است که لذت انتظار گاهی مست‌کننده‌تر از وصال است. در واقع، فاصله میان خواستن و داشتن، قوی‌ترین محرک سیستم پاداش مغز به‌شمار می‌رود. آیا تجربه‌ای دارید که انتظارش شیرین‌تر از خود اتفاق بوده باشد؟
راهکار:
احساس «خرمیِ لحظه‌ی رسیدن» را می‌توان با اصل روان‌شناختی «لذتِ انتظار» بازنگری کرد: لذت واقعی گاهی در آستانه‌ی وصال جاریست، نه فقط خود وصال. شاید این حس را با خلق یک عادت کوچک روزانه که هر بار مشتاقانه منتظرش باشی، تکثیر کنی.
ای خوشا آن دم که پریشان به پریشان برسد🥹🩷️
2.3
عاشقانه شعر عشق در آشفتگی دل پریشان پریشان به پریشان شعر پریشانی جالب است بدانید در روانشناسی، پدیده‌ای به نام «هم...
ای خوشا آن دم؛ جادوی رسیدن دو پریشان:
جالب است بدانید در روانشناسی، پدیده‌ای به نام «همدلی پریشان» داریم؛ تحقیقات نشان می‌دهد افرادی که هر دو درگیر استرس یا آشفتگی عاطفی هستند، اغلب عمیق‌ترین پیوندها را شکل می‌دهند. دلیل آن ماده شیمیایی اُکسی‌توسین است که در پاسخ به استرس نیز ترشح می‌شود و هم‌بستگی عاطفی را تقویت میکند. پریشانی مشترک مثل چسب عمل میکند. اگر دو پریشان به هم برسند، آیا این پایان تنهایی است یا تداوم چرخه‌ای آشوب؟
راهکار:
پریشانی وقتی مشترک باشد، دیگر زخم نیست، بلکه نخی است که دو روح را به هم می‌دوزد. شاید این شعر دعوت به پذیرش درهم‌ریختگی‌هاست، نه فرار از آنها.
کاشکی درد هم ، مثل پول
یا همان چرک کف دست می آمد و ، می رفت !!
« شعر نوسخن »️
1.0
شعر فلسفی چرک کف دست درد مثل پول کاشکی درد شعر نوسخن پول یک توهم جمعی است و فقط در ذهن ما ارزش دارد، در...
شعر کاشکی درد مثل پول از نوسخن؛ دردی که نمی‌رود:
پول یک توهم جمعی است و فقط در ذهن ما ارزش دارد، در حالی که درد یک سیگنال بیولوژیکی واقعی است که از گیرنده‌های درد به مغز می‌رود. جالب اینجاست که مغز ما درد اجتماعی (مثل طرد شدن) را با همان مدارهای درد فیزیکی پردازش میکند. پس در واقع نوعی درد وجود دارد که مثل پول، حاصل توافق اجتماعی است! آیا اگر درد هم مثل پول به یک توهم جمعی تبدیل می‌شد، باز هم اینقدر واقعی احساسش می‌کردیم؟
راهکار:
جالب است که پول از دیدگاه روانشناسی‌تکاملی، نماد امنیت و منابع است و آمدن و رفتنش اضطراب می‌آورد. اما دردِ نرفته شاید همان زخمی باشد که به ما یادآوری میکند هنوز چیزی برای التیام داریم. این شعر را می‌توان پلی دانست بین میل به رهایی و ضرورت توجه به زخم‌های ماندگار.
ما با خیال زنده‌ایم.
به همین فکر هایی که از صبح تا شب
من را از یادت نمی‌اندازند.️
-
شعر عاشقانه شعر عاشقانه کوتاه به یاد کسی بودن فکر عاشقانه دائمی زندگی با خیال عشق جالب است بدانی در عصب‌شناسی، تصور معشوق دقیقاً هما...
زنده‌ایم با خیال تو؛ شعر عاشقانه کوتاه:
جالب است بدانی در عصب‌شناسی، تصور معشوق دقیقاً همان مدارهای مغزی را روشن میکند که حضور واقعی او. خیال تو برای مغزت یک تجربهٔ کاملاً زیست‌شده است، نه یک توهم صرف. یعنی صبح تا شب با خیالش عملاً در حال زندگی با او هستی. این خیال، اعتیادی شیرین است یا خودِ اصل زندگی؟
راهکار:
از منظر روانشناسی، این «خیال» نوعی نشخوار فکری لذت‌بخش است که با ترشح دوپامین، مغز را در مدار پاداش نگه می‌دارد. یعنی خیال‌پردازی عاشقانه یک تجربهٔ بیوشیمیایی واقعیست که تو را زنده نگه می‌دارد، نه صرفاً یک توهم.
عیب رندان مکن ای زاهد پاکیزه سرشت
که گناه دگران بر تو نخواهند نوشت ...️
-
شعر فلسفی عیب جویی از دیگران گناه دیگران قضاوت نکردن در دین رندی و زهد مغز ما به‌طور پیش‌فرض «خطای بنیادی اسناد» دارد: اش...
پند حافظ: عیب رندان مکن ای زاهد پاکیزه سرشت:
مغز ما به‌طور پیش‌فرض «خطای بنیادی اسناد» دارد: اشتباهات خود را به شرایط و اشتباهات دیگران را به شخصیت‌شان نسبت می‌دهد. حافظ با این بیت، چهار قرن قبل از روانشناسی مدرن، سوگیری شناختی ما را نشانه رفته است. این یعنی سرزنش «رندان» نه نشانه تقوا، که خطای مغزی است. چند درصد از قضاوت‌های روزانه‌تان ناشی از همین خطاست؟
راهکار:
از نگاه حافظ، رها کردن عیب‌جویی نه یک فضیلت اخلاقی، که یک استراتژی روانی برای حفظ آرامش است. وقتی گناه دیگران بر تو نوشته نمی‌شود، چرا بار روانی‌اش را حمل می‌کنی؟ این بیت را مثل یک مانترا تکرار کن تا از قضاوت رها شوی.
اگر در میآنِ دست هایمان دیوار کشیدند ،
به میدان هایِ خیال بیا .️
-
عاشقانه شعر متن عاشقانه خیال شعر کوتاه عاشقانه دلتنگی و خیال شعر دست هایمان دیوار کشیدند آیا می‌دانستید تصویرسازی ذهنی لمس شدن، همان نواحی ...
شعر عاشقانه: میان دست‌هایمان دیوار کشیدند:
آیا می‌دانستید تصویرسازی ذهنی لمس شدن، همان نواحی مغزی لمس واقعی را فعال میکند؟ قشر حسی-پیکری در خیال‌پردازی لمسی نیز تحریک می‌شود و مغز نمی‌تواند کاملاً بین خاطره‌ی لمس و خیال قوی تمایز قائل شود. بی‌دلیل نیست که شاعران قرن‌ها پیش این راه فرار را یافتند. آیا ما داریم به موجوداتی تبدیل می‌شویم که لمس را فقط در ذهن شبیه‌سازی می‌کنند؟
راهکار:
این بیت را می‌توان به‌عنوان یک استراتژی شناختی مدرن خواند: در روانشناسی، «شبیه‌سازی ذهنی» حضور عزیزان، همان مسیرهای عصبی دیدار واقعی را فعال میکند. پس خیال فقط تسلی نیست، یک تمرین مغزی برای زنده نگه‌داشتن ارتباط است.
غیر از دو عاشقانه‌ی ملموس از خودم
چیزی نخواند مرثیه‌خوان کرایه‌ای
من مرده بودم و جسدم تازه مانده بود
خشکیده بود دسته گلی بر سه پایه‌ای️
-
غمگین شعر شعر عاشقانه فارسی دسته گل خشکیده مرثیه‌خوانی پارادوکس مرگ و زندگی در تافونومی، تجزیه بدن انسان پس از مرگ تحت تأثیر د...
تضاد جسد تازه و دسته گل خشکیده در شعر فارسی:
در تافونومی، تجزیه بدن انسان پس از مرگ تحت تأثیر دمای محیط و میکروب‌ها کند یا متوقف می‌شود، اما گل‌ها به دلیل قطع شدن از منبع آب، در عرض چند ساعت پلاسیده می‌شوند. این پارادوکس علمی، تصویر «جسد تازه» در برابر «دسته گل خشکیده» را به واقعیتی تکان‌دهنده تبدیل میکند. آیا این تضاد نمادی از تداوم بیولوژیکی انسان در برابر زوال نمادهای عاطفی نیست؟
راهکار:
این شعر تناقض مرگ و زندگی را به تصویر می‌کشد: جسد تازه یعنی تداوم وجود فیزیکی، اما دسته گل خشکیده نشانه غیاب عاطفه واقعی. شاید شاعر می‌گوید عشق‌های واقعی او زنده‌اند، اما مراسم ساختگی پژمرده.
کاش به قلبم طلوع می‌کردی؛
تا که آفتاب چشمانت، به هرکسی جز من خاموش می‌گشت.️
1.0
عاشقانه شعر آفتاب چشم خاموشی نگاه شعر عاشقانه انحصاری طلوع در قلب هنگام طلوع، پراکندگی ریلی نور آبی را فیلتر میکند ...
شعر عاشقانه: طلوع در قلب و خاموشی نگاه:
هنگام طلوع، پراکندگی ریلی نور آبی را فیلتر میکند و فقط رنگ‌های گرم به چشم می‌رسند. مغز ما هم با «توجه انتخابی» می‌تواند محرک‌های ناخواسته را محو کند؛ انگار که نگاه به همه جز یک نفر خاموش می‌شود. جالب اینکه مطالعات دلبستگی نشان می‌دهد عشق رمانتیک دقیقاً با این انحصار دیداری تعریف می‌شود. آیا ما زیست‌شناختی برای خاموش کردن دیگران در عشق سیم‌کشی شده‌ایم؟
راهکار:
از منظر روانشناسی دلبستگی، این شعر آرزوی توجه انحصاری را نشان می‌دهد؛ همان چیزی که پایه عشق رمانتیک است. در عصری که توجه تقسیم می‌شود، «خاموشی چشم برای دیگران» یک تجمل روانی و نشانه شیفتگی عمیق است.
حال خوب امضای من است
.
از جنس نور و لبخند
.
️
-
شعر روانشناسی امضای شخصیت مثبت فواید لبخند جملات حال خوب تاثیر نور بر روحیه تحریک عضلات صورت در لبخند، حتی اگر ساختگی باشد، سی...
حال خوب امضای من؛ شعری کوتاه از نور و لبخند:
تحریک عضلات صورت در لبخند، حتی اگر ساختگی باشد، سیگنال 'حالم خوب است' را به مغز مخابره میکند و با ترشح اندورفین و دوپامین، خلق را واقعاً بهبود می‌بخشد. نور صبحگاهی هم از طریق گیرنده‌های پوست و شبکیه، سروتونین تنظیم‌کننده خلق را فعال میکند. شعارتان دقیقاً روی فرمول زیست‌شیمیایی شادی انگشت گذاشته. آیا می‌دانستید امضای نورونی شما هم همین است؟
راهکار:
امضا یعنی تکرار یک نشانه: همان‌طور که هر روز خورشید طلوع میکند، حال خوب هم نه یک اتفاق، که یک تمرین روزانه و هویتی قابل بازتولید است.
چون بهاران میرسد با ما خزانی میکند🍂🙂️
-
غمگین شعر کارما خانواده خاطره
چشم‌هامون شده برکه‌ی ِ تاریک ماهی‌های آرامش . . .🌱🌘️
1.0
شعر فلسفی حقیقت آرامش
تخت خوابت گر طلا باشد و فرشش از حریر
بالش وجدان گر راحت نباشد خواب نیست️
-
شعر فلسفی حقیقت کارما
توماس پین:* «هرچه درگیری سخت‌تر باشد، پیروزی شیرین‌تر است.»️
-
𝓣𝓱𝓮 𝓱𝓪𝓻𝓭𝓮𝓻 𝓽𝓱𝓮 𝓬𝓸𝓷𝓯𝓵𝓲𝓬𝓽, 𝓽𝓱𝓮 𝓶𝓸𝓻𝓮 𝓰𝓵𝓸𝓻𝓲𝓸𝓾𝓼 𝓽𝓱𝓮 𝓽𝓻𝓲𝓾𝓶𝓹𝓱
شعر فلسفی ادبی
فلک همیشه به کام یکی نمی گردد،
که آسیای طبیعت به نوبتست ای دوست...️
1.0
غمگین شعر خسته کارما شب
دلم بهانتو گرفته حسین جان️
-
شعر درسی
متوجه شدم چه کم در بدنم زندگی میکنم و چه بسیار در ذهنم ؛️
1.0
عاشقانه شعر حقیقت ادبی
بی‌تو هرلحظه مرا بیم فرو ریختن است.️
-
شعر خسته
✞✞ من یه روانیم به قول خودت بچه شیطان که با خدا میکنه تبانی ✞✞️
1.0
غمگین شعر خسته
فقط با رفتنـ راه میشهـ به جاییـ رسید اینجا برای رسیدن راهیـ جز رفتنـ نیستـ️
1.0
تیکه دار شعر حقیقت زندگی