ترانه ناشنیده

عشق ناگفته و خیال باد و ماه:

عشق ناگفته مثل یک ترانهٔ نانوشته در ذهن اجرا می‌شود و هر بار کامل‌تر از قبل می‌شود—پدیده‌ای که روانشناسان 'راهاندازی تخیلی' می‌نامند: مغز برای جبران فقدان واقعیت، ایده‌آل‌ترین نسخه را می‌سازد. آیا این همان رازی است که شعر فارسی را جاودانه کرده؟

راهکار:

تفسیر تازه: عشق ناشنیده مانند باد و ماه، نیازی به اثبات ندارد—همین که در خیال تو هست، کافیست.