به چشمانت نگاه کردم و امان از همخوابی چشمهایمان، که لحظهای کوتاه جهان از ایستادنش خجالت کشید. امان از آن دو قهوه ای رنگِ بوسیدنی.. پلکهایت، سایبانی بود بر باغی از مخمل، که هر تار مژهاش، قابی بود برای نگاهی کامل. و آن قهوهای، نه رنگِ سادگی، که رنگِ خورشیدِ غروب بود، رنگِ خاکِ حاصلخیز، رنگِ امنِ آغوشی که در آن، جهان گم میشد از نو.️
با آدم درست تو رابطه رفتن باعث میشه پیشرفت کنی باعث میشه سختگیر شی و دیگه هرکسی رو تو حریمت راه ندی باعث میشه اعتماد بنفست بره بالا باعث میشه وقتی برمیگردی به عقب نگاه میکنی هیچ پشیمونی ای نداشته باشی باعث میشه نذاری کسی توهینی بهش بکنه و هنوز برات قابل احترام باشه️