آهنگ و خاطره؛ وقتی قهر از نگاهت می‌دزدد:
موسیقی می‌تواند خاطرات را با شدت بیشتری از تصویر فراخوانی کند: هیپوکامپ، صدا را با هیجان‌های گذشته پیوند می‌زند و آمیگدال، همان حس را زنده می‌کند. به این پدیده «فلاش‌بک موسیقایی» می‌گویند؛ حتی بوی عطر و آهنگ، قوی‌ترین کلیدهای حافظه‌اند. کدام آهنگ، ناخواسته تو را به یک خاطره پرت می‌کند؟
راهکار:
این دو خط را می‌توان این‌طور بازخوانی کرد: آهنگ فقط خاطره را صدا نمی‌زند؛ مثل آینه‌ای است که قهر را از نگاه پس می‌گیرد. برای عمیق‌تر شدن، یک جزئیات حسی اضافه کن: کدام آهنگ، کدام خیابان، کدام فصل. همین جزئیات، متن را از «یاد خاطره» به «خاطرهٔ قابل لمس» تبدیل می‌کند.