تضاد خنده و فقر در عشق:
خنده یه پدیدهی عجیبه: مغز آدمیزاد هنگام خنده اندورفین آزاد میکنه که مثل مورفین عمل میکنه، اما این حس فقط ۳ تا ۵ ثانیه طول میکشه. تازه بعد از اون، مغز به حالت عادی برمیگرده. بههمین دلیله که میتونیم از ته دل بخندیم و باز هم احساس پوچی کنیم. خنده یه سرمایهی لحظهایه، نه سرمایهای برای رفع فقر دائمی. آیا اصلاً میشه با خندهی کسی ثروتمند شد؟
راهکار:
این تضاد رو میتونی از زاویهی دیگهای ببینی: شاید خندههاش مثل چاه نفت بودن، اما تو تشنه موندی چون از اون چاه آب ننوشیدی. یعنی خندههاش مال تو نبوده، فقط برای تو بوده.