متن های فلسفی / جدیدترین متن فلسفی [شهریور 1405]

من تو رو نه از روی عادت،

از روی دل خواستم؛

دل هم که تکلیفش معلومه

هرکی رو بخواد، تمومه 😌🦕️

همه‌چی قدیمیه، جز حس من به تو 💫🤍️

قدیمیا می‌گفتن عشق می‌سازه، من می‌گم تو خودِ بنایی 🏛️❤️️

همون یه ماهی که توی تقویم دلم کم داشت 📅🦋️

بقیه شماره‌ان، تو خودِ معنی‌ای 🔢✨️

همه‌چیز عوض شد، جز حس من که قدیمی‌تر و عمیق‌تر شد 🫀🕰️️

رفتنی‌ها‌رفتن؛گذشته‌ها‌گذشتن؛ماهم‌میرویم🖤"️

‏مولانا نمیگه دوست دارم! میگه:
گر تو گرفتارم کنی،
من با گرفتاری خوشم!
داروی دردم گر تویی
در اوج بیماری خوشم️

هرگز کسی هر آنچه میگفت نبود..!️

ابی رنگ عظمیمیه مثل اسمون مثل دریا
شاید رنگ خون من هم ابیه
دل بزرگی دارم🙃💙️

خیال ها زیباست اما کوچه ها بمبست💔️

خالق را رها کردیم گرفتار ادیانیم !🫠️

◦•●◉✿ «براے رسیـבט بـہ رویاها، بایـב گاهے بـہ وسعت בریا בل زב؛ بی‌آنکـہ از طو؋ـاט بترسی. بایـב گاهے چوט کوـہ استوار مانـב؛ بی‌آنکـہ از سختے راـہ خستـہ شوی. رویاها سهم کسانے نیست کـہ بـہ ساحل امن בل می‌بنـבنـב، سهم کسانے است کـہ از موج‌ها عبور می‌کننـב و از قله‌ها بالا می‌رونـב. בریا شجاعت را می‌آموزב و کوـہ پایـבارے را؛ و میاט این בو، انساט بـہ رویاے خویش می‌رسـב.» ↻✿ ✿◉●•◦️

شبا دستمو میزارم رو گوشم؛ببینم نبضم اصلا میزنه؟️

در سرم دختر پیری عصبی می‌رقصد،
شهر بر روی سر من عربی می‌رقصد،

این جهان با همه ی دغدغه هایش دارد
روی یک جمجمه‌ی یک وجبی میرقصد . .️

تو،

هم بهارِ ناگهانیِ منی

هم پاییزِ آرامِ دلم؛

هم آغازِ هر امیدی

هم پایانِ هر بی‌قراری.

عجیب است،

که نبودنت هم

به اندازه‌ی بودنت دوست‌داشتنی‌ست؛

چون در هر دو،

ردّ تو هست.️

من به تو عادت نکرده‌ام؛ من به تو زنده‌ام️

عشق تو، سکوتی‌ست که از هر فریادی بلندتر است️

تو از جنسِ آمدن نیستی، از جنسِ ماندن در جانِ آدمی.️

تو را دوست داشتن، شبیه نفس کشیدن است؛ بی‌صدا، ضروری، و بی‌اختیار️

آدما گاهی از هم دور میشن،فاصله
میگیرن و دیگه هیچوقت قرار نیست مثل
قبل بشن،ولی ماجراها و خاطراتی که با هم داشتن
همیشه بخشی از وجودشون میمونه.️

عشق تو برای من مثل آفتابِ پشتِ ابر است؛ پیداست، اما نه به آن شکل که دیده شود.️

من تو را نه فقط با دل، که با تمام خاموشی‌هایم دوست دارم.️

چشمانت جایی‌ست میان رؤیا و حقیقت؛ جایی که آدم دلش می‌خواهد برای همیشه گم شود️

دل من کنار تو، هم آرام می‌شود هم آشوب؛ انگار عشق، خانه‌ای‌ست که در آن طوفان هم لالایی می‌خواند.️

عشق تو را نه می‌توان گفت، نه می‌توان نگفت️

دلِ من پیش تو “گیر” کرده؛ هم در اسارت، هم در اختیارِ تو️

تو را “ماه” می‌خوانم؛ هم چون روشنایی، هم چون محال بودن️