دلنوشتهای عاشقانه برای آن یگانه:
علم میگه وقتی کسی رو عمیقاً دوست داری، مغزت دوپامین و اکسی توسین ترشح میکنه که دقیقاً شبیه اثر مواد مخدره. بهخاطر همین، اسم محبوب تو ذهنت مثل یه «چسب زیستشیمیایی» عمل میکنه. سوال اینجاست: آیا این وابستگی رو میتونی به یه انگیزه برای رشد تبدیل کنی؟
راهکار:
اگر این حس رو برای کسی نوشتی، یه قدم خلاقانهتر: جملهات رو توی یه قاب عکس یا روی یه برگهی خوشخط بنویس و بهش هدیه بده؛ ملموستر از متن مجازیه.