بیو شاخ کوتاه برای تلگرام اینستاگرام و..

ادامه درخشش با اعتماد به نفس:

نه عشق نه شکست؛ زنده باد سینگلی:

در روان‌شناسی اجتماعی، پدیده‌ای به نام «مجردِ راضی» یا single at heart وجود دارد؛ پژوهشگران بلندمدت نشان داده‌اند این افراد معمولاً در خودمختاری، خلاقیت و شبکه‌ی دوستی قوی‌تر از کسانی‌اند که از ترس تنهایی وارد رابطه می‌شوند. از نظر آماری، در سوئد بیش از ۴۰٪ خانوارها تک‌نفره‌اند و «تنها زیستن» دیگر یک استثنا نیست، بلکه یک سبک زندگی مدرن است. در اقتصاد رفتاری هم می‌گویند وقتی هزینه‌ی فرصت یک رابطه‌ی بد بالاتر از لذتِ یک همراهی معمولی شود، مغز به‌طور طبیعی گزینه‌ی سینگلی را منطقی‌تر ارزیابی می‌کند. اگر رابطه قرار است پروژه‌ی بازسازی دائمی باشد، چرا آدم معمار زندگی خودش نباشد؟

راهکار:

سینگلی فقط نبودِ شریک عاطفی نیست؛ فرصتیه برای سرمایه‌گذاری روی خودت، ساختن برنامه‌های شخصی و انتخاب‌های بی‌قیدوشرط. می‌تونی این دوره رو مثل یک پروژه‌ی رشد فردی ببینی که توش هر شکست عشقی فقط یک داده‌ی آماری برای انتخاب بهتر بعده.

سر زده مثل بارون شهریور؛ دعوت به یک عشق ناگهانی:

باران ناگهانی در شهریور، درست بعد از گرمای تابستان، یکی از قوی‌ترین محرک‌های بویایی یعنی پتریکور را آزاد می‌کند: ترکیبی از روغن‌های گیاهی خشک‌شده، خاک و ژئوسمین تولیدشده توسط باکتری‌های اکتینوباکتر. نکته جالب این‌جاست که مغز انسان ژئوسمین را در غلظت‌های بسیار کم، تا چند بخش در تریلیون، تشخیص می‌دهد؛ حساسیتی بیشتر از حس بویایی کوسه نسبت به خون. این غافلگیری حسی معمولاً با ماندگارترین خاطره‌ها پیوند می‌خورد. شاید دعوت به آمدن سرزده، در واقع دعوت به ساختن یک خاطره‌ی حسی مشترک است.

راهکار:

باران سرزده وسط شهریور فقط خنکی نیست؛ همان بوی خاک باران‌خورده (پتریکور) حس تازگی و پایان انتظار را در مغز فعال می‌کند. این جمله در واقع تجسم «غافلگیری خوشایند» است؛ چیزی که آدم‌ها را بیشتر از برنامه‌ریزی‌های دقیق به هیجان می‌آورد.

چطور ترس را پنهان کنیم؟ نترس بودن و اعتماد به نفس:

تحقیقات روان‌شناسی نشان می‌دهد «سرکوب ترس» با فعال شدن قشر پیش‌پیشانی همراه است و می‌تواند حافظه کاری را موقتاً ضعیف کند؛ در حالی که «پذیرش ترس» آمیگدال را سریع‌تر آرام می‌کند. جالب است که در آزمایش‌ها، افراد با چهره بی‌تفاوت گاهی ضربان قلب و کورتیزول بالاتری داشتند. آیا شجاعت یعنی نبود ترس یا مدیریت آن؟

راهکار:

ترس مثل چراغ هشدار خودروست؛ پنهان کردنش خطر را بیشتر می‌کند، اما نشان ندادن هم لزوماً شجاعت نیست، بیشتر مدیریت پنهانی ترس است. شجاعت واقعی جایی شکل می‌گیرد که ترس حس می‌شود، اما عمل ادامه پیدا می‌کند.