گاهی احساس میکنم روحم از این همه فکر، خاطره و درد پیر شده؛ انگار سالهاست بار چیزهایی رو به دوش میکشم که هیچوقت فرصت نکردم زمین بذارمشون. قلبم دیگه به آسونی باور نمیکنه، ذهنم از گذشته رها نمیشه و شبها تبدیل میشن به صحنهی جنگی خاموش که هیچکس ازش خبر نداره. شاید غمگینترین بخش ماجرا اینه که آدم میتونه از درون فرو بریزه و دنیا حتی متوجه نشه.️
5.0
غمگین روانشناسی احساس پیری روح بار روانی خاطرات فروپاشی درونی تنهایی در رنج