تلاش کن تا رونمایی موفقیتت همه را شگفتزده کند:
مغز آدمها در پیشبینی حس آینده ضعیف است؛ تحقیقات دنیل گیلبرت نشان میدهد «سوگیری تأثیر» باعث میشود فکر کنیم موفقیت بزرگ ما را برای همیشه خوشحال میکند، اما سطح دوپامین چند هفته بعد به حالت اول برمیگردد. جالبتر اینکه بخش عمدهای از دوپامین هنگام «انتظار» رونمایی ترشح میشود، نه خود لحظه. پس آن «دهن باز ماندن» بیشتر برای خودت ساخته میشود تا دیگران. اگر هیچکس متوجه موفقیتت نمیشد، باز هم همانقدر ارزش داشت؟
راهکار:
این جمله را میشود عمیقتر دید: آن «دهن باز ماندن» دیگران فقط یک کادر ثابت است؛ ارزش واقعی در حس رضایتی است که از تماشای مسیرِ پرفرازونشیب خودت میگیری.