حسرت نبودنت: کاش این همه ای کاش نبود:
این آرزوی دلنشین «کاش بودی و مرا این همه ای کاش نبود» به زیبایی جوهر حسرت را بیان میکند. از منظر روانشناسی، جملات «ای کاش» اغلب نشاندهندهی یک سوگیری شناختی به سمت تفکر خلاف واقع هستند، جایی که ما گذشتههای جایگزین را تصور میکنیم. اگرچه طبیعی است، اما غرق شدن بیش از حد در آنها میتواند مانع از قدردانی ما از حال و برنامهریزی برای آینده شود و ما را در چرخه «آنچه میتوانست باشد» گرفتار کند.
راهکار:
احساسات حسرت و دلتنگی را بپذیرید، اما سپس آگاهانه تمرکز خود را به لحظه حال معطوف کنید. تمرین ذهنآگاهی (Mindfulness) میتواند به شما کمک کند تا در حال زندگی کنید و از غرق شدن در گذشته جلوگیری کنید. چرا که گذشته را نمیتوان تغییر داد، اما آینده را میتوان ساخت.