حسرت عشقی که نشد؛ دلنوشتهای از پشیمانی و دلتنگی:
آیا میدانستی مغز انسان در زمان عشق، همان مواد شیمیایی اعتیادآور (دوپامین و اکسی توسین) را ترشح میکند که مواد مخدر تولید میکنند؟ به همین دلیل ترک یک رابطه مثل ترک اعتیاد، سندرم محرومیت دارد و حسرتهای بعد از جدایی، واکنش شیمیایی بدن به فقدان «دوز» عشق است. پس این پشیمانی، فقط یک اشتباه احساسی نیست، یک وابستگی نورولوژیک است. آیا تا به حال به این فکر کردهاید که چقدر از احساساتتان ریشه در بیوشیمی دارد؟
راهکار:
این متن یادآور یک اصل روانشناختیست: «سوگیری گذشتهنگر» باعث میشود فقط لحظات خوب را به خاطر بیاوریم و درد جدایی را فراموش کنیم. شاید اگر همان موقع میدانستی که رهایش کنی، امروز اینقدر حسرت نخوری. بهجای قضاوت گذشته، بپذیر که هر انتخابی در آن زمان بهترین تصمیم ممکن بود.