بخشی از وجودم در غروب جمعه:
در روانشناسی، «سندرم غروب» افت خلق هنگام غروب را با کاهش نور، افزایش ملاتونین و افت سروتونین توضیح میدهد. در فرهنگ ما، غروب جمعه با پایان تعطیلی و بازگشت به نظم کاری گره خورده؛ ترکیب زیستشناسی و تقویم، یک «ساعت حسرت» میسازد. پارادوکس: زیبایی و اندوه غروب از یک منبع میآیند.
راهکار:
غروب جمعه فقط یک زمان نیست؛ آستانهٔ میان گذشته و آینده است. آن حس میتواند نشانهٔ سوگ برای چیزی باشد که تمام نشده. اگر نامش را بگذاریم «حسرتِ ناتمام»، دیگر کل وجود نیست، فقط یک اتاق است که میتوان هر از گاه سر زد.