داستایوفسکی در "شبهای روشن" تصویرآدمهایی را میکشه که در خیال خودشون زندگی میکنن چون واقعیت بیش از حد زمخته.
ما همیشه منتظریم. منتظرشنبه، منتظر کسی که حفرههای روحمون را پر کنه. اما تلخی ماجرا اینجاست که زندگی، همون لحظاتیه که ما در حال"منتظر بودن" از دستشون میدیم.
هیچ منجیِ بیرونی در کار نیست. اگر خونت تاریکه، خودت باید چراغ رو روشن کنی.
انتظار، فقط فاصله بین تولد و مرگ رو طولانیتر نشون میده، نه پربارتر...️
ما همیشه منتظریم. منتظرشنبه، منتظر کسی که حفرههای روحمون را پر کنه. اما تلخی ماجرا اینجاست که زندگی، همون لحظاتیه که ما در حال"منتظر بودن" از دستشون میدیم.
هیچ منجیِ بیرونی در کار نیست. اگر خونت تاریکه، خودت باید چراغ رو روشن کنی.
انتظار، فقط فاصله بین تولد و مرگ رو طولانیتر نشون میده، نه پربارتر...️
4.4
تنهایی غمگین آرامش زندگی انگیزشی