متن های کوتاه شعر / جدیدترین بیو های شعر [مرداد 1405]

دل ناله کنه از من من ناله کنم از دل یارب تو قضاوت کن دیوانه منم یا دل

تو را نشد!! می‌روم که خویش را فراموش کنم...

پدر عشق بسوزد که درآمَد پدرم!

بگفتا دل ز مهرش کی کنی پاک؟/بگفت آنگه ک باشم خفته در خاک

تو مرا جان و جهانی ! چه کنم جان و جهان را.....

گر از یادم رود عالم تو از یادم نخواهی رفت

آمدي جانم به قربانت ولي دير امدي بي وفا حالا که از جانم شدم سير امدي

هِزار و یک شَب خیال بافتم؛... از تویی که یک شب نداشتمت !♥

ما بع دریا حکم طوفان میدهیم دست بر قلم کنیم کل شهر را میدریم:)

عشق را باید از شاملو یاد گرفت، که به آیدا میگفت خدای کوچک من

تو گر گناہ من شوی توبه نمی‌کنم ز تو ...♡ (مولانا)

گر تو گرفتارم کنی من با گرفتاری خوشم

شاعر تویی من فقط راوی چشمان تو ام

باش با من که همه رهگذران میگذرند).

دَریایِ قَلبَم طُغیانِ میکُنَد بٓاامواجِ چِشاط-

دل که رنجد از کسی خرسند کردن مشکل است...🍁💫❤️

هرکس خود داند و خدای دلش که چه دردی است در کجای دلش ،....💫❤️

هلهله دلم مرا ب طُ می خواند جانا!

دنیا همه شعر است به چشمم اما شعری که تکان داد مرا چشم تو بود.☺

گویند سرانجام ندارید شما ماییم ک بی هیچ سرانجام خوشیــم

زحمتی می کشم از مردم نادان
که مپرس...

‏‏‏مرا به حال خویش رها کنید، من در اعماق وجود خود در حرکتم...

آنقدر شعر مرا خواندی و گفتی احسنت فکرت افتاد که شاید تو دلیلش باشی؟

خرم آن روز که بازآیی و سعدی گوید:آمدی وَه که چه مشتاق و پریشان بودم

نیست در این شهر نگاری که دل ما را ببرد

سعدیا مرد نکو نام نمیرد هرگز مرده ان است که نامش به نکویی نبرند