چقدر زیبا بود وقتی که توپاک گفت : “ اگه تو من رو به عنوان دوست صمیمی یا پارتنر از دست دادی؛ تو به دشمن من تبدیل نمیشی، من هنوز دوست دارم تو بخوری بنوشی و شاد باشی، ولی نه سر سفره ی من.”
من متنفر بودن از آدما رو بلد نیستم ؛ فقط یهو برام بی اهمیت میشن ... دیگه پیگیر کاراشون نیستم، دیگه اهمیت نمیدم که کجا میرن، دیگه نگرانشون نیستم؛ همین ! من متنفر شدن رو بلد نیستم ولی بیخیال شدنو خوب بلدم ...️