آه از زندهکشی و مردهپرستی:
این جمله، انتقادی تند به دیدگاه رایج در برخی جوامع است که زندگان را نادیده میگیرند و پس از مرگشان به ستایش میپردازند. این پدیده را میتوان با مفهوم «ارزشگذاری پس از فقدان» مرتبط دانست که اغلب مانع از درک قدر و اهمیت افراد در زمان حیاتشان میشود. تامل بر این نکته، ما را به قدردانی از لحظه حال و افراد اطرافمان تشویق میکند.
راهکار:
برای غلبه بر این احساس، آگاهانه به دنبال ارزشها و دستاوردهای اطرافیانتان باشید. با تمرین «قدردانی فعال»، هم به خودتان و هم به جامعهتان کمک میکنید تا زیباییهای حال را ببینید و تقدیر کنید. شروع کنید به گفتن «متشکرم» یا تمجید از یک تلاش کوچک.