سلطنتطلبها و شرم از دسترفته؛ از قحطی غزه تا ترامپ:
پدیده «قطع ارتباط اخلاقی» در روانشناسی توضیح میدهد چطور افراد با مکانیزمهای ناخودآگاه، قربانیان را مستحق رنج میبینند و خود را از گناه مبرا میکنند. در تاریخ، این رفتار مشابه تظاهر به بیتفاوتی نجبای فرانسه در برابر قحطیها پیش از انقلاب است. جالب اینکه مغز انسان، خنده به رنج دیگری را با ترشح دوپامین پاداش میدهد، مگر وقتی که همدلی بهاجبار فعال شود. این فعالسازی یک انتخاب آگاهانه است. چرا گاهی این انتخاب نمیشود؟
راهکار:
روانشناسان این رفتار را «قطع اخلاقی گروهمحور» مینامند: وقتی تعلق گروهی بر ارزشهای انسانی اولویت مییابد، شرم جای خود را به توجیه میدهد. نکته جالب اینجاست که در مصاحبههای خصوصی، همین افراد اغلب دچار تعارض درونی میشوند، اما ترس از طرد گروهی مانع ابراز آن میشود. یعنی شرم هنوز وجود دارد، فقط در میدان عمومی خاموش میشود.