آرامش قلبم در بودنت؛ شعری کوتاه از عشق و امنیت:
جالب است که نوروساینس نشان میدهد حضور یا حتی تصویر فرد موردعلاقه، فعالیت آمیگدال (مرکز ترس مغز) را کاهش و ترشح اکسیتوسین (هورمون عشق و امنیت) را افزایش میدهد. گویی مغز «بودن» او را بهعنوان یک پناهگاه عصبی-شیمیایی ثبت میکند. آیا این آرامش ناشی از حضور فیزیکی است یا اطمینان از وجود یک پناهگاه ذهنی؟
راهکار:
برای تقویت این حس آرامش، میتوانید یک شیء فیزیکی کوچک (مثل یک سنگ صاف یا یک تکه پارچه) را به عنوان «نماد» این آرامش انتخاب کنید و هنگام دلتنگی آن را لمس کنید. این کار میتواند احساس اتصال را ملموستر کند.