متن های بلند شعر عاشقانه / بهترین متن شعر عاشقانه [پیشنهادی]

آسمان
لب فروبستم که اینجا آسمانی دیگر است
فکر و اندیشه مرا دریک جهانی دیگر است
روزو شب درفکر یارتا آیدم روزی چودوست
قلب اوبا ما نبودعشقش به جانی دیگراست..
عارف. 🌹💚🌹️

آمدی
تازه از را آمدی بنشین دمی در پیش ما
تا بپرسم حال تو از بهر چه تو دست پا
گر بیای در ساحل آن دریای عشق ما
چون ز تو پرسند کیستی تو بگو من آشنا...
🙏🏻✨💚🌹️

چشماڼش د᜔݁۫و سٺا᜔݁۫ࢪه ې ڼـو᜔݁۫ࢪاڼꨲݷ دࢪ پہڼہ ی ٺاࢪیڪݷ
‌    بودڼـد،ڪہ با هࢪ دࢪخشش شا᜔݁۫ن قصہ از نو᜔݁۫ࢪ و امیـد ᜔݁۫ࢪا دꨲࢪ د᜔݁۫ل شب ڼجꨲوا می ڪࢪدڼد🌙.
‌ - 🌔 ؛️

قسم به عظمت زیبایی ها، قسم به عظمت پروردگار که بی رحمانه دنیا اش را پس می زنم و قسم به چشمانت که برای تو زندگی خواهم کرد. و قسم به گناهانم که من گناهکار بودن برای تو را دوست دارم.
قسم به ماه آبی، که تو را از پیش بوسیده ام که ندانسته عاشق بوسیدنت هستم، شاید درست زیر ماه آبی خیالاتم...!!️

چقـבر خواب ببینم کـہ مال من شـבـہ ای؟
و شاـہ بیت غزل هاے لال من شـבـہ ای؟
چقـבر خواب ببینم کـہ بعـב آن همـہ بغض
جواب حسرت این چنـב سال من شـבـہ ای؟
میان بغض פּ تبسم میان حسرت פּ عشق
تو شاعرانـہ ترین احتمال من شـבـہ ای
مرا ب בوزخ بیـבارے ام نیازے نیست
چقـבر خواب قشنگے ست کـہ مال من شـבـہ ای...️

گرچه‌پیرم‌تو‌شبی‌تنگ‌در‌آغوشم‌‌کنم
تلخه‌گه‌ز‌کنار تو‌جان‌‌برخیزم
روز‌مرگم‌نفسی‌مهلت‌دیدارم‌بده
تا‌چو‌حافظ‌ز‌سر‌جان‌و‌جهانم‌بر‌خیزم🌙🚬🗿
حافظ️

او می آید ...
ولی نمیدانم آن روز زنده ام یا نه .
ولی اگر آن روزی که آن آمده بود و من زنده نبودم بدانید با آمدن آن ، من از شوق دیدارش دوباره زنده میشوم :)
آذر ماه 1403 ️

ادامه شعر:
شاید شویم جفتی در میان رنگ ها
شاید شویم ترکیبی بی همتا
حال ای سفیدی که تنهایت گذاشت مشکی
شاید پس از حرف هایم شوی دچار یک عشقی
عشقی که زیبا می شود قطعا
ما نیز مانند آنان بر هم می آییم حتما
ادامه اش در پست بعدی...
️

دِلیٓ کِه باٰ خیٓاٰلِ تُو گِرِه خُورد..
بِه دَردِ بیٓ پَناٰهیٓ هاٰ دُچاٰر شُد..
تُو رَفتیٓ وَ جَهاٰنَم سَرد وُ تَنهاٰست.
صِداٰیَم دَر سُکوُتِ شَبْ غُباٰر شُد..

♡:) ️

صبح زودهارو خیلی دوست دارم چون تو کنارمی نمیخوام روزهای خوبمو از کنارت از دستم خیابون و حتی بد کوچه های اطرف خونه هم بوی عشق میدانی نه اون عشقی که هرگز به معشوقش عشقم نمیرسه عشق ما دوست داشتنیه الهه عشقم که هرگز در کوچه پس کوچه صبح هایم میزنی دوستت دارم به اندازه هرصبحی که همه نداره.
الهه..........
sobh zudeharo khili dost daram chon to konarmi nemikham ruzemaye khobemo az konart az dastam khyabon ve hati bad kucheh️

آسمانش را گرفته تنگ در آغوش
ابر با آن پوستین سرد نمناکش
باغ بی‌برگی، روز و شب تنهاست
با سکوت پاک غمناکش
ساز او باران، سرودش باد
جامه‌اش شولای عریانی‌ست
ور جز اینش جامه‌ای باید،
بافته بس شعله زر تارِ پودش باد…

مهدی اخوان ثالث️

توانی ز ادامه دادن نیست
تا نباشد انکه نیست
جان را فدا کنم
یا که مغز ویران کنم
تابداند انکه نیست
درد و سردرد ماندنیست
ریشه ی اصلی کجاست؟
این همه درماندگی کم نیست؟
من نیز تورا خواهانم
دلبر تورا خواهانم
جانم تورا خواهانم
بی وقفه تورا میخوانم
تا تو را یا د کند قلب من
خواهان دیدار توست قلب من

..........️

درمان درد عاشقان صبر است و من دیوانه‌ام
نه درد ساکن می‌شود نه ره به درمان می‌برم

ای ساربان آهسته رو با ناتوان صبر کن
تو یار جانان می‌بری من من بار هجران می‌برم
️

سرِ دریا روی دوشِ شـــــــهرِ مِن
دستِ مـــوج و زُلفُنِ پـَـریشُونــــی

چیچکــا بــه همــدِگــــه اَگـُــفتِنَن
صدایِ مُوجِن و قَهقه یِ خَندوُونی

دستِ دریــا رویِ پُیِ خَسته شِن
شَوا کــه بُلن بُبوت ،قــــدم بِزن

یــَـه کمی با آسمـُــــــن تنها بَشِن
اِ دلـُــن همـــــدگــه غصــه بِسَن

تویِ چِهمِ همدگه زل شُ زَدِن
وا نگاهی که پر شیدایی ین

نبایه غم تُو دلت خونه بکن
دل تو که ساده نَن،دریایی ین

وسعت دستُن تو آسمُو️

زَخــمـــღ هـــآیَــمـــღ پــیــشِـــღ او❣❦
دَردَشـــღ کَــمــیـــღ کَــمـــღ مــیــشَــوَد ヅ
او رِفــیــقِـــღ روز هــآیِـــღ❣❦
تَــلــخُـــღ شــیــریــنِـــღ مَــنـــღ اَســتــــღ❣❦

️

تو را باران کنم چون اشک، یا جاری کنم چون رود؟!
الا ای بغض دردآلود من! ای بغض دردآلود!

اگر ابری‌ست چشمانم در این صبح فراموشی
تو را گم کرده‌ام در سایه‌روشن‌های نامحدود

به زیبایی، تو هستی برتر از زیباییِ یوسف
به آرامش، صدای توست سر از نغمه‌ی داوود

بیا فرزند آدم! وارث موسی و ابراهیم
که این دنیا پر است امروز از فرعون و از نمرود

من از این انتظار سخت می‌فهمم که می‌آیی
تو ای آینده‌ی قطعی! تو ای آینده‌ی موعود!

تو می‌آیی️

ای عشق در تشخیص رنگ چشمایت ناتوانم
بلندی مژهایت را چگونه اندازه بگیرم؟
که به سعادت اقبالم بلند است⭐
دشت پراکنده و نامنظم ابروهایت را چه کنم که هر بار پراکنده میشود تا با دستانم دوباره منظم شوند
ترکیب تو چیست؟
تصویر زیبای کیهان را میبینم 🥹🫀️

فاضل نظری در‌ مورد رابطه یه آدم عاشق با یه آدم عاقل یه غزل داره که میگه:

شراب تلخ بیاور که وقت شیدایی ست
که آنچه در سرِ من نیست، بیم رسوایی ست

چه غم که خلق به حسن تو عیب می گیرند؟
همیشه زخم زبان خون بهای زیبایی ست

اگر خیال تماشاست در سرت، بشتاب
که آبشارم و افتادنم تماشایی ست

شباهت من و تو هرچه بود ثابت کرد
که فصل مشترک عشق و عقل تنهایی ست

کنون اگرچه کویرم هنوز در سرِ من
صدای پر زدن مرغ های دریایی ست

-سیتا ️

پاییز می رسد که مرا مبتلا کند
با رنگ های تازه مرا آشنا کند

پاییز می رسد که همانند سال پیش
خود را دوباره در دل قالیچه، جا کند

او می رسد که از پس نه ماه انتظار
راز درخت باغچه را بر ملا کند

او قول داده است که امسال از سفر
اندوه های تازه بیارد ـ خدا کند ـ

او می رسد که باز هم عاشق کند مرا
او قول داده است به قولش وفا کند

پاییز عاشق است و راهی نمانده است
جز این که روز و شب بنشیند دعا کند ـ

شاید اثر کند و خداوند فصل ها️

دوست دارم که بپوشی رخ هم چون قمرت

تا چو خورشید نبینند به هر بام و درت

جرم بیگانه نباشد که تو خود صورت خویش

گر در آیینه ببینی برود دل ز برت

جای خنده‌ست سخن گفتن شیرین پیشت

کآب شیرین چو بخندی برود از شکرت

راه آه سحر از شوق نمی‌یارم داد

تا نباید که بشوراند خواب سحرت


سعدی

️

شوق دیدار تو را دارم نمی آیی چرا؟ مثل باران ، تند میبارم نمی آیی چرا؟ خسته ام از درد ، از آهنگ های بیکلام خسته از آهنگ گیتارم نمی آیی چرا غرق در کابوس میمانم مجال خواب نیست..

️

بـــا تو سخنانِ بـــی زبان خواهم گفت

از جمله ی گوش ها نهان خواهم گفت

جـز گـــوشِ تـو نشنود حدیث من کَــس

هـــر چند میـــانِ مردُمــان خواهم گفت

(مولانا)

️

ناله ای کن عاشقانه درد محرومی بگو
پارسی گو ساعتی و ساعتی رومی بگو

خواه رومی، خواه تازی ، من نخواهم غیر تو
از جمال و از کمال و لطف مخدومی بگو

هم بسوزی ، هم بسازی ، هم بتابی در جهان
آفتابی ، ماهتابی ، آتشی ، مومی بگو

گر کسی گوید که آتش سرد شد باور مکن
تو چه دودی و چه عودی ، حی قیومی بگو

ای دل پران من تا کی از این ویرانه تن
گر تو بازی بر پر آنجا ور تو خود بومی بگو️

عاشقم
اهل همین کوچه‌ی بن‌بست کناری
که تو از پنجره‌اش
پای به قلب من دیوانه نهادی

🌱🌱🌱💚

تو کجا ، کوچه کجا ؟
پنجره‌ی باز کجا ؟
من کجا ، عشق کجا ؟
طاقتِ آغاز کجا ...!؟️

این شعر خطاب به یارم بود که رفت، خودم نوشتم

رفتی و با غم رفتن چه کارم کردی
کشتی و تیر و زدی قلب و شکارم کردی
گفتی عاشق نشوم عشق مرا زنجیر کرد
با بگفتن جان جانانم چه خامم کردی
دل به امید تو بستم، تو چو رفتی ای یار
بند این عشق چو بر گردن عالم کردی
گفتم ای عشق بیا خسته شدم بی تو من
خنده کردی و گذشتی و رهایم کردی ️

یاری
هزاران رنج اگر داری نیفتی همچو بیماری
به پابرخیز تو ای جانم اول بر خود نما یاری
نمی ارزدتو ای جانم به هر ناکس تو رو آری
توکل دردرون بنما که صداندیشه خود داری..
عارف. 💚✨🌹🌹️

جواد نوروزی خاتمه میده :(4)
دخترک خندید و
پسرک ماتش برد
که به چه دلهره از باغچه‌ی همسایه، سیب را دزدیده
باغبان از پی او تند دوید
به خیالش می‌خواست
حرمت باغچه و دختر کم‌سالش را
از پسر پس گیرد
غضب‌آلود به او غیظی کرد
این وسط من بودم
سیب دندان‌زده‌ای که روی خاک افتادم
من که پیغمبر عشقی معصوم
بین دستان پر از دلهره ی یک عاشق
و لب و دندانِ
تشنه‌ی کشف و پر از پرسش دختر بودم
و به خاک افتادم
چون رسولی ناکام
(ادامه پایین)
️

دیداریار
آنکه به شوق وصال آمده یارماست
سجدهٔ به یارمی کنم آنکه دلدارماست
یار مرا خوانده است تا که بنوشم ز می
قبلیه ماروی یار آنجا که دیدار ماست..
عارف. 🌹💚🌹✨️