جمله عاشقانه شاخ؛ شهر را به پایت میریزم:
پژوهشهای زبانشناسی عصبی نشان میدهد استعارههای عاشقانه مثل «شهر را به پایت میریزم» فقط تزئین کلامی نیستند؛ مغز آنها را در نواحی حسی-حرکتی پردازش میکند، انگار حرکت واقعی. اغراق عاشقانه میتواند نشانه سرمایهگذاری عاطفی باشد. مرز لاف و تعهد کجاست؟
راهکار:
پشت این جمله یک پارادوکس هست: «شهر» نماد نظم و مرز بیرونی است، و «ریختن به پای کسی» اعتراض شاعرانه به همان نظم. پس جمله بیشتر از وعدهی فتح، نمایش قدرت عشق در برابر قدرت دنیاست.