عشق یکطرفه؛ وقتی او چیزهای ساده را ترجیح میدهد:
این دقیقاً «ناهماهنگی شناختی» است: ذهن تو برای توجیه هزینههای عاطفی که کردهای، آن یک نفر را «همه دنیا» قاب میگیرد؛ اما او چون سرمایهای نگذاشته، تو را در طبقهٔ «چیزهای ساده» ارزیابی میکند. یعنی ارزشگذاری تو ناشی از میزان فداکاری توست، نه ارزش واقعی او. آیا داری عاشقِ تصویری نیستی که خودت ساختهای؟
راهکار:
این جمله از «ناهماهنگی مقیاس ارزش» میگوید: تو او را با کل دنیا مقایسه کردهای، اما او تو را با سادهترین چیزها سنجیده است. جای تو در سنجش او کمرنگ است، نه ارزش تو در واقعیت. شاید شایستهٔ کسی هستی که مقیاسش با تو یکی باشد.