«میان دو جهان موازی؛
آنجا که نگاهی چون الماس تیره، زمان را در بند میکشد،
و آنجا که حضوری سپید، بوی امن خاک و برگهای بارانخورده میدهد.
آدم میماند میان این تضاد؛
از کدام طوفان باید گریخت،
و به کدام پناهگاه پناه آورد…
شاید تمام راز، در نقطهی تلاقی همین دو تصویر پنهان باشد.»
05/08/23
️
5.0
فلسفی شعر جهان موازی انتخاب بین دو راه پناهگاه در طوفان تضاد دو جهان در فیزیک کوانتوم، ذرات میتوانند همزمان در دو حال...
میان دو جهان موازی: طوفان یا پناهگاه؟:
در فیزیک کوانتوم، ذرات میتوانند همزمان در دو حالت باشند (برهمنهی). اما مغز انسان برای تصمیمگیری بین دو گزینه، از مکانیزم 'ناهماهنگی شناختی' استفاده میکند که باعث تنش میشود. جالب اینجاست که این تنش همان موتور خلاقیت است. آیا شما هم این تضاد را در زندگی تجربه کردهاید؟
راهکار:
این متن زیبا تضاد میان امنیت و خطر را به تصویر میکشد. اما شاید نقطهی تلاقی همان جایی است که ما مجبور به انتخاب نیستیم؛ بلکه میتوانیم هر دو را همزمان تجربه کنیم. زندگی در مرزهاست که معنا مییابد.
چه خوش گفت فردوسی پاکزاد
که رحمت بر تربت او پاک باد
میازار موری که دانه کش است
که جان دارد و جان شیرین خوش است...
فردوسی ️
-
شعر فلسفی شعر فردوسی احترام به حیوانات اخلاق در شاهنامه میازار موری مورها موجودات شگفتانگیزی هستند: آنها میتوانند تا...
میازار موری که دانه کش است - شعر فردوسی:
مورها موجودات شگفتانگیزی هستند: آنها میتوانند تا ۵۰ برابر وزن خود را حمل کنند و در اکوسیستم نقش حیاتی در هوادهی خاک و پراکندگی بذر دارند. جالب است بدانید برخی گونههای مورچه حتی کشاورزی میکنند و قارچ پرورش میدهند. آیا این بیت فردوسی شما را به فکر فرو میبرد که چقدر از این موجودات کوچک غافلیم؟
راهکار:
این بیت را میتوان بهعنوان یادآوری از ارزش کارهای کوچک و نقش موجودات ریز در طبیعت دید؛ مثلاً در زندگی روزمره، توجه به تأثیر اعمال بهظاهر ناچیز میتواند دیدگاه ما را تغییر دهد.
چه خوش گفت فردوسی پاکزاد
که رحمت بر تربت او پاک باد
میازار موری که دانه کش است
که جان دارد و جان شیرین خوش است...
فردوسی ️
-
شعر ادبی
«به صورتِ یوسف، که آن ماهِ تمام است
که بر جمالش، هر چه هست، قیام است
چه گویم از آن جلوه، که نورِ جهان است
که در آن صورت، هر چه هست، فتان است…
زلیخا که در شوقِ آن ماهِ رُخ میگشت
به جان و به دل، در طلبِ او میگشت
چو دید آن رخ، از نظر دور افتاد
که از آن جلوه، جهان، دور افتاد»️
1.0
شعر زندگی
من او بدم من او شدم
با او بدم بی او شدم
در عشق او چون او شدم
زین رو چنین بیسو شدم
;
من همه در حکم توام
تو همه در خون منی
گر مه و خورشید شوم
من کم از آنم که تویی✨❤️🔥
مخاطب داره؛ ️
1.0
I became him, I became him, I became him, I became without him, in his love, because I became him, the saddle became so unruly, I am all in your judgment, you are all in my blood, I become the fog and the sun, I am less than you.
عاشقانه شعر شعر عاشقانه ذوب شدن در عشق فدای عشق شدن متن عاشقانه برای مخاطب در روانشناسی «مدل گسترش خود»، عشق یعنی معشوق در ن...
شعر عاشقانه؛ ذوب شدن در عشق و فدای معشوق:
در روانشناسی «مدل گسترش خود»، عشق یعنی معشوق در نقشهٔ هویت ما ادغام میشود؛ مغز حتی واکنش به او را مثل واکنش به «خود» پردازش میکند. سنت عرفانی فارسی همین را «فنا در معشوق» مینامد: مرز من/تو فرو میریزد و عاشق زبانِ وصالی میسازد که پیش از آن نداشت.
راهکار:
این ابیات عشق را نه صرفاً پیوند دو نفر، بلکه ذوب شدن هویت در معشوق روایت میکند؛ تضاد «من او شدم» با «بیسو شدم» نشان میدهد عاشق برای یافتن خود، خود را از دست میدهد. ادامهٔ خلاقانه میتواند دیالوگی باشد از زبان معشوق تا عشق از حالت یکطرفه بیرون بیاید و پرسش «اگر او هم چنین است، بیتِ بعدی چه خواهد بود؟» شکل بگیرد.
بهارجان
نگاهت بر دلم افتاد و ناگاه دلم
راپرزبوی یار جان کرد
نسیم صبح با بوی بهاران هوای
خسته را گلزارجان کرد
خمارچشم توای نرگس مست مرا
ازخویشتن بیزار جان کرد
خیال روی تو در نیمه شب هادل
تاریک را بیدار جان کرد
عارف.ل.ا.و.ص د🌹🌹🌹+️
-
عاشقانه شعر شعر عاشقانه عشق در نگاه اول شعر بهاری چشم نرگس در شعر فارسی «نرگس مست» فقط تشبیه چشم نیست؛ نام نر...
شعر عاشقانه بهارجان؛ عشق در نگاه اول:
در شعر فارسی «نرگس مست» فقط تشبیه چشم نیست؛ نام نرگس از اسطوره یونانی نارسیسوس میآید که محو تصویر خود شد و ریشه «نارسیسیسم» است. پزشکی کهن هم نرگس را به سردی و بیحسی چشم نسبت میداد؛ پس چشم معشوق همزمان زیباست و مخدر. کدام غالب است: بیداری یا خواب؟
راهکار:
این متن را میتوان «لحظهٔ روشنشدن ادراک» خواند: بهار، نگاه و بوی یار تنها تصویر نیستند؛ هرکدام یک محرک حسیاند که دلِ خسته را از بیحسی به بیداری میبرند. اگر بخواهیم عمق آن را بیشتر کنیم، بیت آخر میتواند میان بیداری دل و خواب چشم معشوق تعلیق بسازد؛ همان تضادی که «نرگس مست» را از تشبیه تکراری خارج میکند.
ما نمیگیرم سیتیزنِ دل پاکتم من
ما میگیم
ای قبلهی من
خاک در خانهی تو
بی منت می
مستم زِ پیمانهی تو
ای قبلهی من
خاک در خانهی تو
در دام توام
بی زحمت دانهی تو
❤️🩹🙃️
1.0
عاشقانه شعر شعر عاشقانه کوتاه متن عاشقانه خاک در خانه تو شعر قبله معشوق شعر مستی از پیمانه تو در عصبشناسی عشق، فعالیت هستهی اکومبنس و ناحیهی ...
شعر عاشقانه خاک در خانه تو؛ مستی از پیمانه:
در عصبشناسی عشق، فعالیت هستهی اکومبنس و ناحیهی تگمنتوم شکمی همان مسیر پاداش دوپامینی مشترک با اعتیاد را روشن میکند؛ به همین دلیل تعبیر «مستم ز پیمانه تو» فقط استعاره نیست، تجربهی مغزی از سرخوشی است. در تصوف نیز «قبله» با معشوق یکی میشود تا عبادت و عشق از هم جدا نمانند. چرا در ادبیات فارسی خاک آستان معشوق از کعبه نمادینتر شد؟
راهکار:
این متن یک تجربهی عرفانی-عاشقانه است؛ در آن «قبله» از جهت سجده به خود معشوق تبدیل شده و «خاک در خانهی تو» هم خضوع است هم همآغوشی. میتوانی این تصویر را در قالب یک روایت کوتاه ادامه دهی: گوینده چه چیزی را در برابر این «قبله» ترک کرده است؟
گل باغ
ای گل باغ وفا جان و دلم را
شاد کن
خنده ای برلب بنشان خاطرم
شاد کن
درشب تاریک ای صبح روشن
سر بزن
این دل خسته زغم مهر خودرا
آزادکن
عارف.ل.ا.و.ص د🌹🌹🌹+
️
-
عاشقانه شعر شعر عاشقانه شعر عارفانه دل خسته گل باغ وفا پژوهشهای روانشناسی نشان میدهند یادآوری نام یا ت...
شعر عاشقانه «گل باغ وفا» برای شاد کردن دل خسته:
پژوهشهای روانشناسی نشان میدهند یادآوری نام یا تصویر فرد محبوب میتواند مدار پاداش و قشر سینگولیت قدامی را فعال کند و حس امنیت بسازد؛ همان مکانیسمی که شعر کهن آن را «صبح روشن در شب تاریک» مینامد. آیا عاشقانههای کلاسیک را میتوان تمرین تنظیم هیجان دانست؟
راهکار:
بازخوانی تازه: این متن دعایی عاشقانه است که معشوق را نه فقط منبع شادی، بلکه «صبح روشن» پس از شب غم میبیند. برای ملموستر شدن، تصویر صبح را به یک نشانه روزمره مثل باز شدن پنجره یا رسیدن پیام او گره بزنید.
سیمای چشمانمی غم خوارمی سیاه چشمم
بیا کناروم نشین وره دلم
بشکن انارو هندونه
بخند ز شاخه نباتت
برقص به یاده جوانت
بشین و بخند
تا گوی دل وی شود خوش رو ️
-
عاشقانه شعر شعر عاشقانه محلی بشکن انار و هندونه دعوت به شادی شعر محلی شاد در روانشناسی تکاملی، خنده و رقص گروهی مکانیزم هم...
شعر شاد محلی؛ دعوت به خندیدن و رقص:
در روانشناسی تکاملی، خنده و رقص گروهی مکانیزم همترازی عاطفی و ترشح اندورفیناند؛ حتی تماشای رقص میتواند آستانهٔ تحمل درد را بالا ببرد. در فرهنگ ایرانی، شکستن انار نماد زایش و فراوانی است و هندوانه در شعر عامیانه کنایهای از شادکامی تابستانی.
راهکار:
این متن را میتوان آیین کوچک شادی خواند: شکستن انار و هندونه نماد ترکاندن غم و بازکردن راه دل است؛ گرهخوردن خنده به «شاخه نبات» و رقص به «یاد جوانی»، شادی را از لحظه به حافظه منتقل میکند.
بسیار کسان که به ظاهر، به عقل و ادب آراسته،
در باطن، از آن حوضِ کینه، بیبساسته.
بخواهند که جهان، در کفِ دستانِ خود باشد،
و جز خود، هیچکس، در نظرِ خود نباشد.️
-
**겉으로는 예의와 지혜를 갖춘듯 보이나,**
**속으로는 오직 이기심과 어둠뿐이로다.**
**세상 모든 것이 제 손안에 있기를 바라며,**
**자신 외에는 그 누구도 보지 않는구나.**
شعر ادبی
توهم کلاغ
قطار، آرام و بیصدا،
چون قلمِ استاد خوشنویس بر سپیدهی روزگار،
زیر نورِ لرزانِ چراغهای واگن،
در دلِ تاریکیِ جنگل،
ردِ واژهها را
به یادگار میگذارد و میگذرد.
اما در انتهای این حرکت،
مسافرانِ سفر نرفته،
در سکوتِ تاریکِ اتاق،
هر روز،
چون کلاغی در آینه،
پرهای خود را میچینند…
و درآینه ی خیال،
طاووس
میبینند!️
-
شعر فلسفی خودفریبی کلاغ و طاووس شعر فلسفی کوتاه توهم کلاغ در روانشناسی، پدیدهٔ «خودفریبی مثبت» نشان میدهد ...
توهم کلاغ؛ روایتی شاعرانه از خودفریبی و آینه خیال:
در روانشناسی، پدیدهٔ «خودفریبی مثبت» نشان میدهد مغز برای کاهش اضطرابِ ناشی از شکاف میان خودِ واقعی و آرمانی، تصویری تحریفشده میسازد. آزمایشهای آینه نشان داده برخی پرندگان قادر به تشخیص خود هستند، اما کلاغِ این شعر آگاهانه آینه را تحریف میکند؛ دقیقاً مکانیسم «توهم برتری»: هرچه توانایی واقعی کمتر باشد، اعتمادبهنفسِ خیالی بیشتر. در اساطیر ایرانی، کلاغ و طاووس هر دو نماد تضادِ حقیقت و نمایشاند.
راهکار:
این شعر را میتوان از زاویهٔ «آینهٔ اجتماعی» هم خواند: ما اغلب در شبکههای اجتماعی پرهایی میچینیم که متعلق به نسخهٔ ایدهآل ماست. شاید بهجای پرسیدن «چرا طاووس نیستم؟» بپرسید «کلاغِ درون چه چیزی را میبیند که من انکار میکنم؟»
#표범이 된 사람은 바로 당신입니다. 당신은 순수한 #사랑의 #젖이며, 살아있는 사람입니다. . .!.••͜''
تو این زمونہ کہ #پلنگ شده صورتی؛ #شیر شده پاکتی #عشق هم میشہ ساعتی . . .!.••͜''🤌🏻💔️
-
شعر فلسفی دگردیسی در عشق متن فلسفی عشق شعر عاشقانه پلنگ تغییر انسان در عشق در روانشناسی استعاره، انسان صفات حیوانی را برای ب...
پلنگ شدن در عشق؛ دگردیسی شاعرانه انسان:
در روانشناسی استعاره، انسان صفات حیوانی را برای بیان بخشهای سرکوبشدهٔ خود به کار میبرد؛ «پلنگ شدن» میتواند فعالشدن مرزهای غریزی و دفاعی باشد، نه فقدان عشق. در شعر فارسی پلنگ نماد قدرت و شکار است، اما «شیر پاکتی» تناقض طنزآمیزی میان غریزه و مصرف روزمره میسازد.
راهکار:
پلنگ شدن در این شعر میتواند استعارهٔ مرزبندی و حفظ خود در عشق باشد، نه از دست دادن پاکی. عشقِ «پاکتی» اگر تاریخدار و مصرفشدنی فرض شود، ارزشش به تازگیِ لحظه است، نه ادعای ابدیت.
اگر بار گران بودیم رفتیم…
اگر آواز زیبای بنان بودیم رفتیم
اگر نامهربان یا مهربان بودیم رفتیم
حلالم کن اگر سنگینی بار تو بودم
اگر بر دوش تو بار گران بودیم رفتیم
شکست از دوریَت بال و پر من
اگر از هجر تو، دل نگران بودیم رفتیم
چه خوش بود و چه شیرین با تو ایام
اگر بد یا اگر خوش گذران بودیم رفتیم
چه دریایی که بر چشم تو چون جوی
اگرهم بی تلاطم، بیکران بودیم رفتیم
چو یوسف میروم خاری به چشمان برادر️
1.0
اگر خاری به چشم دیگران بودیم رفتیم
بِبَر با خود صبا پیغام، سوی همزبانم
اگر بیکس اگر بی همزبان بودیم رفتیم
شعر جدایی دلتنگی بعد از هجران حلالیت خواستن در جدایی شعر غمگین خداحافظی شعر جدایی و رفتن در روایت یوسف، برادران او را از حسادت به چاه میان...
شعر جدایی و حلالیت؛ بار گران رفتن:
در روایت یوسف، برادران او را از حسادت به چاه میاندازند و سالها بعد همانها برای گرفتن آذوقه میآیند؛ بخشش یوسف نه پاککردن حافظه، بلکه بازتعریف رابطه است. روانشناسی بخشش هم میگوید «حلالم کن» وقتی صادقانه باشد، درد را از تهدید به روایت تبدیل میکند. این شعر کجایش بیشتر روایت است تا شکایت؟
راهکار:
زاویهٔ تازه: راوی این شعر خودش را هم «بار» میبیند و هم «آواز»؛ یعنی جدایی را نه فقط از دستدادن دیگری، بلکه از دستدادنِ تعریفی از خودش روایت میکند. همین تضاد باعث میشود «حلالم کن» بیشتر خودمحاکمه باشد تا خداحافظی.
ظاهر
به پایت عارفت جان
بر فشاند
به ظاهر جان و پنهان
بر فشاند
چه یاران سرمست ما
سر ببازیم
اگر خواهد چو مستان
بر فشاند
عارف.ل.ا و ص د🌹🌹ه+️
-
عاشقانه شعر شعر عرفانی ظاهر و باطن فدای معشوق سرمستی عارفانه در سنت عرفان ایرانی، «بر فشاندن جان به پای معشوق» ...
شعر عرفانی ظاهر و باطن و فدای معشوق:
در سنت عرفان ایرانی، «بر فشاندن جان به پای معشوق» فقط استعاره عاشقانه نیست؛ بازتاب مفهوم «فنا»ست: سالک ابتدا ظاهر و باطن را دوگانه میبیند، سپس آنها را لایههای یک تجلی واحد میفهمد. ابنعربی ظاهر را پوشش باطن نمیداند، بلکه مظهر آن میشمارد. همین پارادوکس، سرمستی شعر را میسازد.
راهکار:
این شعر را میتوان دعوتی به همراستایی ظاهر و باطن خواند؛ یک لایه پنهان از خود را که با رفتار روزمرهات همخوان نیست در یک جمله بنویس و ببین کدام «بر فشاندن» کوچک آن را آشکار میکند.
حسرت
نه حسرتها حسرتند
نه داشته ها آرزو
بی سایه در عین همزادگی
بی عشق در عین نیازمندی
پیر عقل دیرزمانی ست که نوری چهره اش را بر نمی تابد
گل فروش دوره گرد️
-
تیکه دار شعر زندگی
کاش مثل رودخانه بودم هرچه ازتودورمیشدم.خاطراتت درجانم زنده می شددرکوپه قطارپشت پنجره.باهمان لبخندهای مهربانت بادوربین ازتوعکس گرفتم دستم می لرزیدچون ترسیدم آن لحظه راازدست بدم تولبخند میزدی من شاتررافشاردادم.تمام دنیادرهمان قاب.کوچک.جاگرفت.درخیالم.قطارآرام راه.افتادومن.فقط تورامی بینم وتودستت.رابر روی.پنجره میگذاری ومن درهمان لحظه تورادرآغوش میگیرم.مثل.مسافری که بعدسالهابه خانه برگشته.
عارف.ل.اوص د🌹🌹🌹×
️
1.0
عاشقانه شعر دلتنگی عاشقانه خاطره بازی با عکس دوری و خاطره سفر با قطار و عشق در روانشناسی شناختی پدیدهای داریم به نام «اثر اخ...
عاشقانهای در قطار؛ خاطرهای که در قاب جا گرفت:
در روانشناسی شناختی پدیدهای داریم به نام «اثر اختلال در حافظه ناشی از عکس گرفتن»؛ وقتی لحظهای را با دوربین ثبت میکنیم، مغز بخشی از پردازش جزئیات را به دوربین برونسپاری میکند و حافظهی خودمان کمرنگتر میشود. از سوی دیگر، لرزش دست هنگام ثبت چهرهی محبوب فقط استعاره نیست؛ آمیگدال با فعالسازی سیستم سمپاتیک، عضلات ظریف دست را دچار نوسان میکند. یعنی ترس از دست دادن لحظه، بهصورت فیزیکی روی شاتر اثر گذاشته است.
راهکار:
در این صحنه، دوربین فقط ثبتکننده نیست؛ پناهگاه راوی از اضطراب از دست دادن لحظه است. میتوانی همین ایده را برجسته کنی که عکس برخلاف رودخانه، زمان را متوقف میکند؛ ولی آغوش خیالی در قاب، خودش نوعی بازگشت به خانه است.
حکایت آن بودکه چون به سوی مشهددرقطارنشسته.بودیم.عهد
کرده بودیم درکشتی بخت نقش سرنوشت خویش رارقم بزنیم. امادست زمانه به میان آمدآن نقش ناتمام رابرآب نوشت من ماندم ریل غباریادتو جدای ازیار
درایستگاه حسرت.
در راه خراسان و در آن قطار
بستیم قراردرکشتی بخت بایار
دست زمانه نقش مارا شکست
ماندیم جدای از یار با ریل قطار
عارف.ل.ا.و.ص🌹🌹🌹ی ا ر+️
-
شعر جدایی دست زمانه و سرنوشت قرار عاشقانه ناتمام سفر با قطار به مشهد شعر جدایی و حسرت اثر زیگارنیک نشان میدهد ذهن، قرارها و نقشهای نات...
حسرت جدایی در قطار مشهد؛ شعری از قرار ناتمام:
اثر زیگارنیک نشان میدهد ذهن، قرارها و نقشهای ناتمام را بیشتر از کارهای کاملشده در حافظه نگه میدارد؛ همان «نقش ناتمام»ی که بر آب نوشته شد، در مغز عمیقتر حک میشود. مغز برای بستنِ حلقهٔ ناتمام، همان صحنه را بارها بازپخش میکند. کدام قرار ناتمام هنوز در ذهن شما بازپخش میشود؟
راهکار:
این متن، حسرت را نه شکستِ قرار، بلکه صورتِ ماندگارِ آن نشان میدهد؛ چیزی که بر آب نوشته شده، در خاطره حک میشود. برای عمقدادن به همین تصویر، یک لحظهٔ حسی از قطار—مثل سوت در سکوت یا ردّ بخار روی شیشه—را به جای توضیح انتزاعیِ جدایی بنشانید.
⋆。°✩𓇢𓆸 🐚
𝑨 𝒎𝒂𝒏 𝒘𝒉𝒐 𝒅𝒂𝒓𝒆𝒔 𝒕𝒐 𝒘𝒂𝒔𝒕𝒆 𝒐𝒏𝒆 𝒉𝒐𝒖𝒓 𝒐𝒇 𝒕𝒊𝒎𝒆 𝒉𝒂𝒔 𝒏𝒐𝒕 𝒅𝒊𝒔𝒄𝒐𝒗𝒆𝒓𝒆𝒅 𝒕𝒉𝒆 𝒗𝒂𝒍𝒖𝒆 𝒐𝒇 𝒍𝒊𝒇𝒆.
«کسی که یک ساعت از وقتش را هدر میدهد، هنوز ارزش زندگی را کشف نکرده است.»
— 𝑪𝒉𝒂𝒓𝒍𝒆𝒔 𝑫𝒂𝒓𝒘𝒊𝒏️
-
شعر حقیقت
୨୧ ‧₊˚ ⋅
بویِ وانیل، رنگِ آسمان،
چند شاخه گلِ سفید،
صدایِ آرامِ موسیقی
و نورِ طلاییِ عصرهایِ پاییز…
کمی شعر،
کمی رؤیا،
کمی زیباییِ بیدلیل. ☁️🤍
⋆。°✩️
-
شعر حقیقت
چه نگاهی داشتی یارا ولی حالا که نیست
چه هوایی با تو بود جانا ولی حالا که نیست
میگذشتم ز لبت هستی من ! تا شوم مست لبت
می شدم من بی خود از دنیا ، ولی حالا که نیست
دست هایش گرم تر از چای های من گرم میکرد
می ریختم دو فنجان چای حالا که نیست
آخرِ این صدمین شعر غزل باز هم از تو بگویم
این غزل با نامت میگردید زیبا ، ولی حالا که نیست
به قلم : مریم ️
-
غمگین شعر ادبی
اهل شعرم ؛
اهل تنهایي و درد ، پیشهام فریاد است
کاسبم ، کاسب دل!
صادراتم شادي ، وارداتم غمودرد ...
دوستاني دارم ، سردتر از سردي برف ؛
گاهگاهي یخشان ميشکند
گاهگاهي دلشان ميسوزد ،
ولي از روي ترحم!
سرزمیني دارم ، مردمانش همه دوست
ولي از روي ریا . . . 🪽⛅️
_ سهراب سپهری🌱🌘️
2.3
شاخ شعر متفرقه ادبی
ـ٨ـﮩـ۸ـﮩـ٨ـﮩـ۸ـﮩ𝓪𝓷𝓼𝓪𝓷 𝓶𝓸𝓳𝓸𝓭𝓲𝓮𝓱 𝓴𝓮𝓱 𝓫𝓮𝓱 𝓪𝓲𝓷𝓭𝓮𝓱 𝓿 𝓫𝓲𝓼𝓱𝓽𝓻 𝔃𝓷𝓭𝓮𝓱 𝓶𝓸𝓷𝓭𝓷 𝓯𝓴𝓻 𝓶𝓲 𝓴𝓷𝓮𝓱 𝓿 𝓱𝓶 𝔃𝓶𝓪𝓷 𝓱𝓼𝓻𝓽 𝓿 𝓴𝓲𝓷𝓮𝓱 𝓰𝔃𝓼𝓱𝓽𝓮𝓱 𝓻𝓸𝓸 𝓳𝓶' 𝓶𝓲 𝓴𝓷𝓮𝓱......ـ٨ـﮩـ۸ـﮩـ٨ـﮩـ۸ـﮩ
انسان موجودیه که به اینده و بیشتر زنده موندن فکر می کنه و هم زمان خسرت و کینهی گذشته رو هم جمع می کنه:)️
-
شعر روانشناسی حقیقت زندگی
مَن اگر با مَن نباشم میشوم تنهاترین
کیست با مَن گر شوم مَن باشد از مَن ماترین
مَن نمیدانم کیام مَن ، لیک یک مَن در مَن است
آن که تکلیف مَنَش با مَن مَنِ مَن ، روشن است
مَن اگر از مَن بپرسم ای مَن ای همزاد مَن!
ای مَن غمگین مَن در لحظه های شاد مَن!
هرچه از مَن یا مَنِ مَن ، در مَنِ مَن دیدهای
مثل مَن وقتی که با مَن می شوی خندیدهای
هیچ کس با مَن ، چنان مَن مردم آزاری نکرد
این مَنِ مَن هم نشست و مثل مَن کاری نک️
2.3
شعر طنز مولانا ادبی
گریه نمیکنم نه اینکه سنگم
گریه غرورم رو به هم میزنه
مرد برای هضم دلتنگیهاش
گریه نمیکنه، قدم میزنه
گریه نمیکنم، نه اینکه خوبم
نه اینکه دردی نیست، نه اینکه شادم
یک اتفاق نصفه نیمهام که
یهو میون زندگی افتادم
یک ماجرای تلخ ناگزیرم
یک کهکشونم ولی بی ستاره
یک قهوه که هرچی شکر بریزی
بازم همون تلخی ناب رو داره
اگر یکی باشه من رو بفهمه
براش غرورم رو به هم میزنم
گریه که سهله، زیر چتر شونش
تا آخر دنیا قدم میزنم
️
-
غمگین شعر زندگی
راتیگان در رمان " سقط جنین" کتابخانهای خیالی میسازد که نویسندهها، دستنوشتههایشان را به آنجا میبرند؛ نوشتههایی که هیچ ناشری حاضر به چاپشان نیست. در واقع ایده براتیگان از این سؤال ناراحتکننده ساخته شد: «آیا نوشتهای که منتشر نشده، واقعاً شکست خورده؟»
شکست این نیست که نوشتهات منتشر نشود؛ بلکه شکست واقعی این است که پیش از آنکه فرصت پیدا کند تا به چیزی تبدیل شود، خودت از آن دست بکشی.️
1.0
غمگین شعر حقیقت سکوت ادبی
نمي دانم پس از مرگم چه خواهد شد
نمي خواهم بدانم کوزه گر از خاک اندامم چه خواهد ساخت
ولي بسيار مشتاقم که از خاک گلويم سوتكي سازند
گلويم سوتكي باشد به دست کودکي گستاخ و بازيگوش
و او يكريز و پي در پي دم گرم خموشش را در گلويم بفشارد
و خواب خفتگان خفته را آشفته تر سازد
بدينسان بشكند دائم سكوت مرگبارم را
#زیبایی #خیام ️
-
شعر متفرقه
چـہ زیبا گـ؋ـت کوروش کبیر.... محبوب همـہ باش معشوق یکے مهرت را بـہ همـہ هـבیـہ کن عشقت را بـہ یکے با هررـ؋ـتنے اشک نریز و... با هر امـבنے لبخنـב نزن🙃💔️
3.0
𝕔𝕙𝕖𝕙 𝕫𝕚𝕓𝕒 𝕘𝕗𝕥 𝕜𝕠𝕣𝕠𝕤𝕙 𝕜𝕓𝕚𝕣.... 𝕞𝕙𝕓𝕠𝕓 𝕙𝕞𝕖𝕙 𝕓𝕒𝕤𝕙 𝕞'𝕤𝕙𝕠𝕘𝕙 𝕪𝕜𝕚 𝕞𝕙𝕣𝕥 𝕣𝕒 𝕓𝕖𝕙 𝕙𝕞𝕖𝕙 𝕙𝕕𝕚𝕖𝕙 𝕜𝕟 '𝕤𝕙𝕘𝕙𝕥 𝕣𝕒 𝕓𝕖𝕙 𝕪𝕜𝕚 𝕓𝕒 𝕙𝕣𝕣𝕗𝕥𝕟𝕚 𝕒𝕤𝕙𝕜 𝕟𝕣𝕚𝕫 𝕧...
شعر زندگی
دآشتمجدول📰حلمےکردم✍🏻، یکجآگیرکردم🧐 'حَلّٰآلمشکلآتاست؛ سہحرفی'
پدرم👨🏻💼گفت: معلومہ، «پول💸»
گفتم: نه،جوردرنمیآد🤷🏻♂
مآدرم🧕🏻گفت: پسبنویس «طلآ💎»
گفتم: نہ،بآزمنمیشہ . .😕
تآزهعروس مجلسگفت: «عشق❤»
گفتم : اینمنمیشہ😊
دآمآدمون🤵🏻گفت: «وآم📨»
گفتم : نہ .
دآدآشمکہتآزهازسربآزی👮🏻♂آمدهگفت: «کآر👨🏻🔧» گفتم : نُچ🙄
مآدربزرگم گفت: ننه،بنویس«عُمْر»
گفتم: نه، نمیخوره ️
1.0
هرکسےدرمآنِ💊💉دردِخودشرآمیگفت،
یقیندآشتمدرجوآباینسؤآل،
پآبرهنهمیگوید «کفش👟»
نآبینآمیگوید «نور☀»
نآشنوآمیگوید «صدآ🗣»
لآلمیگوید «حرف💭»
و . . .
امآهیچکدآمجوآبکآملےنبود :)💔!
جوآب«فَرَج»بودومآهنوزبآورمآننشده:
تآنیآییگِره از کآر بشر وآ نشود ✋🏼
شعر مذهبی حقیقت