متن های شعر / جدیدترین متن شعر [خرداد 1405]

تو مثل اولین صبح بعد از جنگ زیبایی 🫀

به جای اینکه بگی چقدر عکسات قشنگه و این حرفا مثل مولانا
بهش بگید:

«چه جمال جان فَزایی
که میانِ جانِ مایی
تو به جان چه می‌نمایی،
تو چنین شکر چرایی؟!»

مولانا خیلی قشنگ "هیچکسی برام تو نمیشه و همه ی درد و بلات به سرم رو" میگه:

«از همه کس گُذر کنم
از تو گذر نمیکنم!
مشکل تو وفای من
مشکل من جفای تو»

چقدر سینه جای کوچکیست
برای نگهداری از قلبی که مدام
تو را میتپد

ختم کلام دوست داشتن
فقط اونجا که مولوی میگه

من زخم تو را به هیچ مرهم ندهم ♡

اگه مرحم تموم درد هاتونه و همیشه توی شرایط سخت کنارِتون بوده؛ مثل مولانا بهش بگید:
«جایِ گله نیست!
چون تو هستی؛
همه هست!» 🫀

جسارتا
دوستت دارم !
لطفا به دل بگیر …

تو به آمار زمین مشکوکی
من به دِلهایِ زمین مشکوکم

• سهراب سپهری

چنان دل کندم از دنیا که شکلم، شکل
تنهایست....ببین مرگ مرا در خویش
که مرگ من تماشایست

مهم نیست که چشم‌هایت تجسم است، و آغوشت خیال. همه یادت اینجاست. نگاهت، صدایت، خنده‌هایت. دیگر چه می‌خواهم؟ …

آشیان هر جا گرفتم لانه صیاد شد
دوستی با هر که کردم خصم مادرزاد شد

تو بیشتر از هر کی؛ توو دنیا مهربونی
تو، بهترین فرصتِ آرامشِ قلبِ هردومونی

آروم آروم آروم، عشق میره زیرِ پوستم
بچگونه میگم؛ من با تو خیلی دوستم
آروم آروم آروم؛ میره دلِ من از دست
همه چی قشنگه… آخه حسِ تو فوق العاده ست

دیوانه و دلبسته اقبال خودت باش
سرگرم خودت عاشق احوال خودت باش
یک لحظه نخور حسرت آنرا که نداری
راضی به همین چند قلم مال خودت باش
دنبال کسی باش که دنبال تو باشد
اینگونه اگر نیست به دنبال خودت باش
پرواز قشنگ است
ولی بی غم و محنت منت نکش
از غیر و پروبال خودت باش
صد سال اگر زنده بمانی گذرانی
پس شاکر هر لحظه
و هرسال خودت باش
 

﮼آن‌کس‌که‌بدم‌گفت‌بدی‌سیرت‌اوست
﮼وان‌کس‌که‌مرا‌گفت‌نکو‌خود‌نیکوست
﮼حال‌متکلم‌از‌کلامش‌پیداست
﮼از‌کوزه‌همان‌برون‌تراود‌ که‌ در‌اوست..(:🌱

زندگی شهد گلی است🌷
زنبور زمان می مکدش🐝
آنچه می ماند ...
عسل خاطره هاست🍯

از پشت تریبون دلم عشق چنین گفت
محبوب تو زیباست، قشنگ است، ملیح است
اعضای وجودم همه فریاد کشیدند
احسنت صحیح است، صحیح است، صحیح است

ملک الشعرای بهار

مى رسد روزى که بى من لحظه ها را سر کنى
مى رسد روزى که مرگ عشق را باور کنى
مى رسد روزى کــــه تنها در کنـــار عکــس مــن
شعــر هـــاى کهنه ام را مو به مو از بر کنى

ای کاش که من پیر شوم در بغلت
با دست تو زنجیر شوم در بغلت
پرواز پر از حس رهایی ست ولی
ای کاش زمین گیر شوم در بغلت

عشقت نه سرسری است که از سر به در شود...

گهگاهی که تو یادم بکنی هم کافیست …

نه بیمارم...
نه خوشحالم.....
نه از حالم؛ خبر دارم..
گهی با دل....
گهی با جان...
گهی از. هر دو بیزارم..

عالم این خاک و هوا گوهر کفر است و فنا
در دل کفر آمده‌ام تا که به ایمان برسم