دلتنگی شبانه و بوی تن گمشده:
بویایی تنها حسیه که مستقیماً بدون توقف در تالاموس به آمیگدال و هیپوکامپ میره، یعنی بوها مستقیماً حافظه و عواطف رو قلقلک میدن. برای همین «بوی تن» یه قلاب عصبیه برای زنده کردن کل خاطره. نبودنش فقط یه جای خالی نیست، یه خفگی سیستم لیمبیکه. تا حالا شده بیاختیار بالش کسی رو که رفته بو کنی تا شاید یه نفس عمیق بکشی؟
راهکار:
این دلتنگی حسی را کامل کن: کاغذی بردار و فهرست کن در این لحظه دقیقاً کدام جزء از حضور او (صدا، بو، وزن بدن روی تخت) اگر ناگهان برگردد، نفست را آزاد میکند. نوشتن، فقدان مبهم را به سوگِ شفاف تبدیل میکند.