نسل عجیبی هستیم ... با صحبت اینکه : دهه شصتی ها نسل سوخته اند بزرگ شده ایم و کسی نفهمید از نسل خاکستری ما دهه هشتادی ها نسلی که ساختیم و سوختیم نشستیم و سکوت کردیم شدیم معدن باروت ... کافی بود جرقه ای در کنارمان بخورد منفجر میشدیم و اتش میگرفتیم . کسی درکمان نکرد از نیازها فقط خورد و خوراک برایمان فراهم کردن درک چی ؟! محبت چی ؟! تنها دل نگرانی هایشان مجازی بود ، تنها جایی که بهتر از فضای واقعی مان بود ...️
ساکتم ولي همه چیو میبینم. چیزي نمیگم اما کور نیستم. میگذرم ولی همه چیو میفهمم. خنگم ولی حواسم تا بی اِنتها هست. آرومم ولی سرگذر خرابش میکنم. میخندم .......... ولی تو باور نکن. احمقانه ترین روشی که میتونی برای فهموندن ناراحتی و دلخوریت از من انتخاب کنی قهر کردن و حرف نزدنه . هیچوقت فکر نکن من میام دنبال کسی که بی حرف و ساکت جمع کرده رفته ، من نهایت بتونم درو پشت سرش ببندم. بعدشم از پشت دری که دیگه واسش وجود نخواهد ️