شاید این بهار درخت آرزو هایمان جوانه زد و چه بسا همین بهار، میان شکفتن اولین غنچه آرزوهایی که سالها در دل خاموش مانده بودند دوباره جرأت نفس کشیدن پیدا کنند.
به آهستگی راه میرفت... و به آهستگی احساساتش را تجربه میکرد... او این آهستگی را دوست داشت. فهمیده بود که زندگی در همین "آهسته بودن ها" قابلِ لمس است ...️